Główny

Kliniki

Rodzaje grzybów skórnych i metody leczenia

Grzyby skóry - choroba wywołana przez zakażenie organizmu patogennymi mikroorganizmami o charakterze grzybowym, pasożytująca głównie na skórze i błonach śluzowych. Manifestacja infekcji grzybiczej na skórze daje osobie wystarczająco dużo kłopotów, z których głównymi są nieatrakcyjny wygląd skóry i nieprzyjemne odczucia na dotkniętym obszarze. Główne pytania w tym przypadku to: jak rozpoznać grzyby skóry i jak leczyć grzyby na skórze?

Objawy

Bardzo ważne jest, aby rozpoznać grzyby skórne w czasie, ponieważ leczenie choroby w początkowym stadium następuje znacznie szybciej. Jak wygląda grzyb na skórze osoby?

Zewnętrzne objawy infekcji grzybiczej

Często grzybicze choroby skóry mają wygląd oddzielnych stref pigmentowych lub jasnoczerwonych obszarów o regularnym kształcie geometrycznym. W tym przypadku dotknięte obszary nieznacznie wznoszą się ponad poziom pozostałej skóry, czasami występuje obieranie i guzowatość dotkniętej skóry. W przypadku niewielkich traw, ilość skóry dotkniętej grzybem może wzrosnąć, pokryć się sączącymi się wrzodami.

Kiedy skóra jest dotknięta w pobliżu stóp, obserwuje się znaczny obieranie, skóra staje się cieńsza, pojawiają się erozje trudne do wyleczenia.

Grzyb, zlokalizowany we włosach, charakteryzuje się nadmierną suchością i łuszczeniem się skóry głowy, włosy mają tępy, niezdrowy wygląd. Mogą występować niewielkie wzniesienia ponad powierzchnią skóry, mające różowy odcień, objawiający się objawami lokalnego łysienia. Również skóra może zostać pokryta białawą lub żółtawą powłoką, której usunięcie pociąga za sobą naruszenie integralności skóry.

Odmiany grzybów skórnych

Istnieje wiele chorób grzybowych, których różnorodność gatunkowa zależy od rodzaju patogenu, który je prowokował. Rozważ najczęstsze typy grzybic.

Rubromycosis

Obecność takiej różnorodności chorób grzybiczych, takich jak rubromycosis, często jest spowodowana przez zakażenie osoby czerwonym trichofonem. W przypadku zarażenia tego typu grzybów wpływa na skórę stopy, części międzypalcowe kończyn dolnych i górnych oraz płytki paznokcia. Czasami infekcja dotyka tułowia i obszaru dużych fałd, w rzadszych przypadkach - skóry wokół twarzy i głowy.

Choroba objawia się w dwóch postaciach:

  • pojawienie się czerwonawych, łuszczących się plam o dużych rozmiarach, których powierzchnia pokryta jest grudkami i pęcherzykami;
  • rozwój na tle poprzedniej, pęcherzyków i guzków.

Microsporia

Grzyb na skórze ciała z tą chorobą wywoływany jest przez grzyby z rodzaju microsporium. W większości przypadków ten rodzaj grzyba ma wpływ na włosy typu mankietu, rzadko - na owłosioną przestrzeń.

Objawy choroby objawiają się w postaci okrągłej zmiany ogniskowej. W centrum edukacji znajduje się podwyższony obszar zapalny, usiany małymi pęcherzami i łuseczkami. Dotknięta powierzchnia charakteryzuje się peelingiem. Często edukacja ogniskowa jest indywidualna, w rzadkich przypadkach - w liczbie mnogiej, ze skłonnością do fuzji.

Trichophytia

Źródłem tej choroby jest grzybicze zakażenie rodzaju Trichophyton. Otwarte części ciała są dotknięte, w zaniedbanej formie - pośladkami i kolanami. Choroba ta jest bardzo zakaźna, ponieważ jest przenoszona nawet przez powierzchnię odzieży.

Ustal, że infekcja może być bardzo duża dzięki zaokrągleniu obrażeń zadawanych przez obrażenia. Podczas badania można zidentyfikować małe guzki, łuszczące się łaty, zaognione marginesy edukacji. Ciężki stopień choroby charakteryzuje się obecnością ropienia w obszarze zmiany.

Wędrownik wędrowny

Klęska skóry na ciele za pomocą tego rodzaju grzyba jest bardzo powszechna u młodych ludzi. Choroba obejmuje górne warstwy skóry i obszar mieszków włosowych. Grzyb atakuje skórę pleców, brzucha, ramion, w klatce piersiowej i innych części skóry w bardzo rzadkich przypadkach choroba występuje na powierzchni główki, ramion, nóg i element w warg sromowych.

Porosty tego gatunku występują w postaci różowych plamek, pokrytych lekką ekdyzą. Takie drobiny mogą rosnąć i zlewać się ze sobą, ich kolor staje się bardziej nasycony czasem.

Łojotokowe zapalenie skóry

Choroba może być przenoszona z ludzi. Jego źródłem jest obecność grzybów lipofilnych. Zakażenia skóry, pokryte pokryciem włosów lub skórnymi powłokami ciała są narażone na infekcję. Epicentrum choroby to miejsca na granicy włosów, brwi, rzęs, wąsów i brody. Ponadto, ogniskowe objawy są rejestrowane w obszarze fałdów nosowo-wargowych, otworach ucha, za uszami, bardzo rzadko - na klatce piersiowej, fałdach ciała, odbycie i okolicy intymnej.

Choroba jest zapalnym, czasami łuszczącym się zjawiskiem na skórze w obszarze wzrostu włosów głowy. W niektórych przypadkach występują krwotoczne strupy. Jest silna świąd. W wyniku czesania dotknięte obszary zostają zainfekowane i powstaje ropień.

Candidiasis

Choroba współistniejąca jest spowodowana przez grzyby drożdżopodobne należące do rodzaju Candida, które są stałymi towarzyszami każdej osoby. Wiele osób może żyć przez całe życie, nawet nie podejrzewając ich obecności w ciele. Istnieją oznaki choroby, szczególnie w obszarze fałdów skórnych, które dodatkowo rozprzestrzeniają inne części ciała. W wyjątkowych sytuacjach dotyczy to dłoni i podeszew.

Choroba charakteryzuje się czerwonawym odcieniem z wieloma małymi pęcherzykami. Wraz z rozwojem kandydozy, kolor formacji staje się bardziej nasycony, następuje erozja, a na krawędziach widoczne są obszary odrywania się zrogowaciałej części skóry właściwej.

Objawy grzybów

Pierwotne objawy grzyba zaczynają być odczuwalne przez człowieka od pierwszych dni zakażenia.

Objawy grzybiczej choroby skóry

Przede wszystkim są plamy na ciele. W większości przypadków grzybowi na ciele towarzyszy również silne swędzenie i łuszczenie się skóry, ale zdarza się, że początkowe stadium choroby przebiega bezobjawowo. W późniejszych stadiach grzybicy mogą pojawić się inne oznaki grzyba. Objawy te obejmują: pęknięcia, wrzody powodujące ból, wysypkę, a czasami oszustwo.

Na podstawie różnych patogenów grzybiczych występują inne objawy infekcji grzybiczej:

  • pojawienie się płatków bąbelków na ciele;
  • odrzucenie chorych części naskórka;
  • ból i rany razmokanie, powstały w miejscu pęknięcia baniek;
  • blanszowanie dotkniętych obszarów skóry, powstawanie żółtawych plam;
  • pojawienie się nieprzyjemnego zapachu w obszarach dotkniętych grzybem.

Czasami grzybica powoduje odurzenie organizmu, wywołując gorączkę, zaburzenia immunologiczne, przeziębienie, ogólną słabość. Oprócz tych objawów, grzyb negatywnie wpływa na stan płytek paznokcia, które nabierają żółtawego zabarwienia, stają się luźne, miękiszu.

Drogi przenoszenia zakażeń grzybiczych

W jaki sposób przekazywany jest grzyb? Często zakażenie grzybicze może być przenoszone przez chorych, rzadziej za pośrednictwem nosicieli infekcji grzybiczych. Nosicielami mogą być również zwierzęta domowe, gryzonie, a nawet rośliny. Zakażenie występuje z powodu naruszenia zasad higieny, z powodu korzystania z zagranicznych trampek, bastów, podnóżków. Możesz zarazić się na plaży, w basenie, saunie, publicznym prysznicu i innych miejscach.

Leczenie infekcji grzybicą na ciele

Bardzo ważne jest, aby rozpocząć leczenie grzybów na skórze ciała w czasie. Jak leczyć skórny grzyb? Jakie są główne metody leczenia tej choroby?

Rozpocznij leczenie grzybicy dowolnej części ciała z definicją gatunku należącego do infekcji grzybiczej, ponieważ główne objawy i metody leczenia grzybów skóry zależą bezpośrednio od rodzaju patogenu. W celu ustalenia prawidłowej diagnozy i rozpoczęcia właściwego leczenia zaleca się wizytę u dermatologa, który przeprowadzi badanie złomu z miejsca zmiany.

Aby całkowicie wyeliminować grzyb na ciele, leczenie grzybicy powinno obejmować zarówno środki ludowe dla grzybów skórnych, jak i leczenia. Główne lecznicze metody przeciwgrzybicze obejmują stosowanie leków powstrzymujących wzrost grzybicy i środków, które mogą ją zabić.

Możesz leczyć grzyb skóry za pomocą:

  • ogólne i lokalne leczenie samego grzyba.
  • terapia współistniejących chorób organizmu.
  • przeciwgrzybicze przetwarzanie rzeczy i indywidualnych artykułów higienicznych, aby zapobiec ponownemu zakażeniu.

Terapia lokalna obejmuje wielki arsenał maści, preparaty krem, płyny, spraye, krople, proszki, szampony, które są łatwo stosowane na skórę.

Leczyć zakażenie w skórze, w przypadku obrzęków, zaburzenia integralności skóry, płacz przejawy wtórne można stosując środki przeciwgrzybicze podstawie kortykosteroidów i środków antybakteryjnych szeroki zakres działania. Do takich preparatów należy nosić Triderm, Mikozolonum, Lotriderm, Lamizil.

Podczas rozpadu objawów zapalnych racjonalnie będzie stosować leki, które zabijają infekcję grzybową lub spowalniają jej wzrost. Leki te obejmują: flukonazol, ketokonazol, mikonazol, ekonazol, bifonazol, Izokanazol, klotrimazol, metronidazol, naftyfina i terbinafiny, undecynyl, Tsinkundan, Oktitsil, Dekamin, Anmarin i innych.

Leczenie systemowe polega na stosowaniu tabletek i postaci do wstrzyknięć. Stosuje się leki z dwóch grup: azole w postaci intrakonazolu, flukonazolu, ketokornazolu i alliloaminamin w formie terbinafiny, naftyfiny.

Aby zwiększyć skuteczność terapii, stosuje się leki patogenetyczne. W leczeniu grzybów przeprowadzanych w celu dostosowania układu odpornościowego, zapobiegania objawom alergicznym, uzupełnić niedobór pierwiastków takich jak siarka i witamina A.

Aby całkowicie wyleczyć grzyby, przeciętnie trwa od tygodnia do kilku miesięcy. Zależy to od rodzaju infekcji grzybami, miejsca lokalizacji i nasilenia choroby.

Przepisy tradycyjnej medycyny

Aby pozbyć się infekcji grzybiczej, możliwe jest również za pomocą środków ludowej. Jak leczyć zmiany grzybicze organizmu za pomocą tradycyjnej medycyny?

Leczenie środkami ludowymi przewiduje użycie improwizowanych materiałów w walce z grzybem: sodą, kawą, solą i innymi.

Roztwór soli sodowej

Aby przygotować roztwór, konieczne jest rozpuszczenie łyżki stołowej wody sodowej i soli w wodzie o temperaturze pokojowej. W powstałej cieczy zanurz stopy i stań przez kwadrans. Pod koniec czasu ułóż kąpiel z zimną wodą i wysusz je. Lek ten jest skuteczny w leczeniu zakażeń grzybiczych nóg.

Napój kawowy

Aby przygotować napój, kawa jest warzona, chłodzona i obniżana do dotkniętych obszarów ciała. Ten napój jest dobrą pomocą dla skóry rąk i stóp.

Cebula i sok z cytryny

Z miąższu cebuli lub wyciśniętego soku z cytryny, który następnie pociera obszary problemowe. Ten środek doskonale pomaga w przypadku grzybów drożdżowych.

Kompresy wykonane z liści soli i mięty

Pokruszone liście mięty połączone są z solą. Otrzymaną mieszaninę nanosi się na strefę międzypalcową i pozostawia tam na godzinę. Jest najbardziej skuteczny przeciwko grzybom na palcach rąk i nóg.

Przygotowanie maści z chmielu, łopianu i nagietków

W celu sporządzania maści, 30 g gałki chmielu, korzenia łopianu 30 g, 10 g, aby kwiatów nagietka klastrów bulionu i łączy się z wazeliny w proporcji 1: 2. Ta kompozycja jest nakładana na dotknięte obszary. Środek ten pomaga w zakażeniu grzybiczym rąk, skóry twarzy i głowy.

Kasze z kaszy gryczanej

Aby uzyskać środek przeciwgrzybiczy, szklankę gryki przelewa się do rondla z trzema szklankami wody i gotuje przez 10 minut. Ponadto ciecz jest chłodzona. Namoczone w wywar z kawałka obszarów pacjenta z wacikiem. To lekarstwo działa dobrze przeciwko grzybowi na skórze głowy i twarzy.

Kora dębu

Aby przygotować wywar z kory dębu, 5 łyżek rozdrobnionego surowca łączy się z litrem wody, gotuje się przez 10 minut i trochę schładza. W otrzymanym płynie wznieść się w miejsca dotknięte grzybem aż do całkowitego ochłodzenia, osuszyć. Ten lek pomaga w zwalczaniu chorób grzybiczych dowolnej części ciała.

Bez względu na to, który z tych sposobów pacjent stosuje, najważniejszą rzeczą jest zastosowanie go do momentu całkowitego ustąpienia objawów choroby, aby zapobiec ponownemu zakażeniu skóry.

Grzyby skóry twarzy, tułowia i kończyn

Grzyb skóry (grzybica skóry) znany jest ludzkości od czasów starożytnych. Obecnie rozpowszechnienie chorób grzybowych plasuje się na pierwszym miejscu we wszystkich krajach świata wśród chorób zakaźnych. Wynika to przede wszystkim ze znacznego zmniejszenia odporności człowieka. Ponadto większość ludzi jest słabo poinformowana o tym, co jest źródłem infekcji, w jaki sposób rozprzestrzenia się choroba i jakie środki jej zapobiega. Z tego powodu często do lekarzy pacjentów leczy się zaniedbanymi postaciami zmian grzybiczych.

Grzyby wpływają na skórę, paznokcie, błony śluzowe i narządy wewnętrzne. Grzyb skóry spowodowany jest przez szereg patogenów, z których głównymi są:

  • Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton. Tworzą grupę grzybicy skóry. Najczęstsza grupa grzybów, które wpływają na skórę, włosy i paznokcie.
  • Grzyby z rodzaju Candida. Wpływa na skórę, paznokcie, błony śluzowe narządów zewnętrznych i wewnętrznych, powodując miejscową i ogólnoustrojową kandydozę.
  • Grzyby z rodzaju Malassezia furfur. Dotyczy to górnych warstw skóry i mieszków włosowych. Choroby stanowią grupę keratomikozy.
  • Pleśnie grzybów z rodzajów Mucor, Thamnidium, Rhizopus, Sclerotina, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, Alternaria. Naśladuj skórę i paznokcie.

Dermatomicy (dermatofitoza). Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton powodują najczęstsze choroby grzybowe. Grzyby dermatofity mają zdolność wchłaniania keratyny. Stale zamieszkują skórę i włosy zwierząt i ludzi. Niektóre grzyby żyją w glebie.

Ryc. 1. Grzyb trichophyton rubrum. Zobacz pod mikroskopem.

Ryc. 2. Grzyby z epidermophyton floccosum. Zobacz pod mikroskopem.

Keratomycosis. Grzyby podobne do drożdżaków Malassezia furfur działają na najwyższe warstwy skóry i mieszków włosowych. Przyczyną takich chorób jak wielobarwne (pityriasis) porosty i łojotokowe zapalenie skóry. Patogeny stale zamieszkują skórę osoby.

Ryc. 3. Grzyby malassezia furfur (kolonie na pożywce).

Candidomycosis. Candidomycosis wywoływane są przez grzyby z rodzaju Candida. Stoją za dermatofitami zgodnie z częstotliwością zmiany. Oprócz skóry i paznokci wpływają na błony śluzowe narządów wewnętrznych i zewnętrznych. Są zdolne do wywoływania ogólnoustrojowych grzybic.

Ryc. 4. Grzyby sandydowe (kolonie na pożywce).

Pleśniowe grzyby. Pleśnie grzybicze Nedermatophytes częściej powodują infekcje grzybicze u ludzi w krajach o klimacie tropikalnym. Niektóre rodzaje pleśni mogą uszkadzać paznokcie i skórę.

Ryc. 5. Kolonie grzybów pleśniowych.

Rubrofitia

Przyczyną rubromycosis (rubrofitia) jest grzyb czerwony trichophyton (Trichophyton rubrum). Grzyb ma swoją nazwę ze względu na swoistość tworzenia czerwonego pigmentu podczas wzrostu na pożywce Saburo. Powszechna dystrybucja grzybów w środowisku jest przyczyną częstej grzybicy człowieka.

W przypadku gruźlicy dochodzi do uszkodzenia skóry stóp, przestrzeni międzypalcowych na rękach i nogach oraz paznokciach. Nieco mniej dotknięta skóra tułowia i duże fałdy. Jeszcze rzadziej grzyb wpływa na skórę twarzy i głowy. Chory i jego rzeczy osobiste są źródłem infekcji w miejscach publicznych - basenach i łaźniach. Choroba jest przenoszona na wszystkich członków jego rodziny. Zmniejszona odporność i nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej przyczynia się do rozwoju choroby.

Skórne objawy rubrofityczne

Choroba objawia się w postaci rumieniowatej-płaskiej i pęcherzykowo-grudkowej.

Erythemato-forma łuskowata

Erytemiczno-płaskonabłonkowa postać charakteryzuje się pojawieniem się dużych plamek na powierzchni których określa się grudki i pęcherzyki. Rozszerzone naczynia włosowate powodują, że ogniska porażenia mają czerwonawy wygląd, na powierzchni którego występuje obieranie. Miejsce uszkodzenia pokrywa się skorupami z biegiem czasu. Uszkodzenie jest otoczone nieciągłym wałkiem, na którego powierzchni widoczne są grudki i pęcherzyki.

Forma grudkowo-grudkowata

Folikularno-sypkowa forma rubrofitii jest kontynuacją rozwoju poprzedniej formy w wyniku braku odpowiedniego leczenia.

Ryc. 6. Na zdjęciu rubrofitycznym (forma rumieniowo-łuskowata).

Ryc. 7. Rubrofitowa skóra twarzy (grzyb trichophyton rubrum).

Ryc. 8. Na zdjęciu rubrofity skóry piersi (trichophyton rubrum fungus).

Ryc. 9. Na zdjęciu rubrophytia (forma zwykła). Grzyb trichophyton rubrum.

Microsporia

Czynnikiem powodującym chorobę są grzyby z rodzaju Microsporum. Źródłem zakażenia jest kot z trichofitozą, rzadziej choroba przenoszona jest z psów. Bardzo rzadko choroba jest przenoszona z chorego. Grzyby są bardzo stabilne w środowisku zewnętrznym. Żyją na skórze i włosach skóry do 10 lat. Dzieci częściej chorują, ponieważ często stykają się z chorymi bezdomnymi zwierzętami. W 90% grzyby wpływają na włosy psa. Znacznie mniej microsporium wpływa na otwarte obszary skóry.

Objawy skórne w mikrosporii

Choroba objawia się obecnością ognisk o zaokrąglonym kształcie. Na ich obrzeżach ustala się zapalna poduszka z bąbelkami i skorupami, górująca nad powierzchnią skóry. Łuszcz jest obserwowany na powierzchni dotkniętego obszaru. Częściej jest to palenisko. Rzadziej występują ogniska o średnicy nie większej niż 2 cm. Ogniska mogą się łączyć.

Ryc. 10. Na zdjęciu mikrosporia (ognisko zmiany ogniskowej).

Ryc. 11. Na zdjęciu mikrosporowym skóry twarzy.

Ryc. 12. Na zdjęciu mikrosporii skóry twarzy i szyi. Wiele zmian.

Ryc. 13. Na zdjęciu mikrosporii skóry części piersiowej głowy.

Ryc. 14. Na zdjęciu mikrosporowym skóry dłoni.

Ryc. 15. Na zdjęciu mikrosporii skóry tułowia (grzyb z rodzaju microsporum).

Ryc. 16. Na zdjęciu mikrosporii skóry twarzy i powiek.

Ryc. 17. Na zdjęciu mikrosporii skóry twarzy. Wiele zmian.

Ryc. 18. Na zdjęciu mikrosporia dolnej powieki lewego oka (grzyb z rodzaju microsporum).

Ryc. 19. Na zdjęciu mikrosporii skóry twarzy. Charakterystyczne znaki.

Trichophytia

Winowajcą tej choroby są grzyby z rodzaju Trichophyton, które pasożytują na skórze ludzi, bydła i gryzoni. Choroba jest częściej rejestrowana jesienią, kiedy zaczynają się prace polowe. Wtedy źródłem choroby staje się siano i słoma. W tym przypadku dotyczy to otwartych obszarów ciała. Grzyby, które pasożytują na osobie, mogą stać się źródłem trichofitozy. Choroba jest wysoce zaraźliwa (zakaźna). Osoba i jego rzeczy są źródłem infekcji. W tej formie trihofitii wpływa również otwarte obszary ciała, ale przedłużające się oczywiście może mieć wpływ na skórę pośladków i kolan.

Skórne objawy trichofitozy

Zaatakowane obszary zaokrąglonej skóry są jaskrawoczerwone, podobne do tych w mikrosporach, ale znacznie większe, z elementami obierania i małymi guzkami. Na brzegach znajduje się poduszka zapalna. Grzybica pojawia się w postaci 3 formy, która w trakcie rozwoju choroby, następują po sobie: kształt powierzchni, nacieczenia i ropne.

Ryc. 20. Na zdjęciu trichofitoza (grzyb). Uszkodzenie o dużych rozmiarach.

Ryc. 21. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy.

Ryc. 22. Na zdjęciu trichofitoza (forma przewlekła).

Ryc. 23. Na zdjęciu trichofitoza okolic brody i wąsów (grzyb z rodzaju trichophyton).

Ryc. 24. Na zdjęciu trichofitoza gładkiej skóry przedramienia.

Ryc. 25. Na zdjęciu trichofitoza skóry tułowia.

Ryc. 26. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy (po lewej) i dłoni (po prawej).

Pityriasis lub wielokolorowe porosty

Wielobarwne porosty to dość powszechna choroba. Choroba występuje częściej u osób młodych i w średnim wieku. Grzyby pasożytują w najwyższych warstwach skóry oraz w obszarach mieszków włosowych. W pewnych warunkach mogą powodować choroby. Uważa się, że przyczyną choroby jest zmiana w składzie chemicznym potu ze zwiększoną potliwością. Choroby żołądka i jelit, hormonalnego, neurowegetatywne patologii i odporności są mechanizm spustowy z łupież pstry. Grzyby wpływają na skórę ciała. Ogniska zmian są często obserwowane na skórze klatki piersiowej i brzucha. Skóra głowy, kończyn i okolic pachwinowych jest znacznie mniej dotknięta.

Objawy skórne z łupieżem

W przypadku łupieżu pojawiają się różowe plamy, których powierzchnia jest lekko łuszcząca. Miejsca są podatne na fuzję. Ich kolor zmienia się z czasem na jasny lub ciemny brąz.

Ryc. 27. Na zdjęciu, pityriasis pozbawia skórę twarzy.

Ryc. 28. Na zdjęciu skóra twarzy z łupieżem.

Ryc. 29. Na zdjęciu, pityriasis pozbawia skórę piersi.

Ryc. 30. Na zdjęciu skóra liszaja klatki piersiowej i tułowia.

Ryc. 31. Pityriasis pozbawia skórę grzbietu.

Ryc. 32. Liszaj pleśniowy (grzyb) skóry rąk.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry powoduje lipofilne grzyby Malassezia furfur (Pityrosporum). Grzyby pasożytują na skórze wielu osób. Na owłosioną część głowy ma wpływ grzyb Pityrosporum ovale (P. ovale). Grzyby Pityrosporum orbiculare (P. orbiculare) wpływają na skórę tułowia. Patogeny koncentrują się w miejscach największej akumulacji łoju, które produkują gruczoły łojowe. Łój łojowy patogenów łojotokowego zapalenia skóry jest wykorzystywany w procesie ich życiowej aktywności. Gwałtowny wzrost grzybów jest wywoływany przez czynniki neurogenne, hormonalne i immunologiczne.

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry uszkodzenia mają rozległą lokalizację, ale najczęściej choroba wpływa na skórę głowy. Ogniska zmiany mogą pojawić się na granicy wzrostu włosów, brwi i rzęs. Dotknięta skóra w okolicach wąsów i brody. Często ogniska zmian rejestrowane są w fałdach nosowo-wargowych, na skórze kanałów słuchowych i zausznych. Mniej powszechna jest skóra mostka i fałdy ciała.

Czynnik sprawczy może wpływać na skórę wokół odbytu i narządów płciowych. W przypadku negatywnego rozwoju zdarzeń choroba staje się powszechna.

Objawy skórne w łojotokowym zapaleniu skóry

Objawy skórne w łojotokowym zapaleniu skóry są reprezentowane przez obszary zapalne z elementami łuszczenia. Jeśli proces jest zlokalizowany w otwartych obszarach skóry, komponent zapalny staje się mniej zauważalny, a złuszczanie się zwiększa. Czasami uszkodzenie pokrywają krwotoczne skorupy. Choroba czasami towarzyszy swędzeniu, które może być dość intensywne. Podczas dołączania do wtórnej infekcji notuje się ropienie.

Ryc. 33. Na zdjęciu łojotoku. Porażka głowy.

Ryc. 34. Na zdjęciu łojotoku. Uszkodzenie obszaru rzęs.

Ryc. 35. Na zdjęciu łojotoku. Pokonanie regionu ucha.

Ryc. 36. Na zdjęciu łojotoku. Pokonanie regionu przewodu słuchowego.

Ryc. 37. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (zmiana skórna na twarzy).

Ryc. 38. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (porażenie obszaru wąsów).

Candidiasis

Winowajcą Candida są grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida, szeroko rozpowszechnione w środowisku. Nieustannie od zarania pasożytują na skórze i błonach śluzowych. Choroba przyczynia się do gwałtownego obniżenia odporności i wyznaczenia długich cykli antybiotyków o szerokim spektrum działania. Duża liczba grzybów może dotrzeć do ludzkiej skóry w tym samym czasie. W niektórych zawodach patogen dostaje się do osoby stale małe porcje.

Gdy pojawiają się zmiany kandydozy, głównie na skórze dużych i małych fałdów ciała. Gdy choroba rozwija się, zmiany rozprzestrzeniają się na skórze tułowia. Niewielkie zmiany obserwuje się na skórze dłoni i podeszew. Choroba często dotyka dzieci. W grupie ryzyka choroby Candida znajdują się pacjenci z cukrzycą i ciężką patologią somatyczną. Choroba trwa długo. Często się powtarza.

Skórne objawy kandydozy

Początkowo zmiany nabierają czerwonawej barwy, przeciwko której obserwuje się wiele małych pęcherzyków. Proces jest bardzo szybki. Czerwonawy kolor zmienia się w bogatą czerwień. Miejsca wznoszenia pojawiają się na stronie pęcherzyków. Granice paleniska są wyraźnie określone. Na obwodzie widoczne są części złuszczonej warstwy rogowej naskórka.

Ryc. 39. Na zdjęciu kandydoza (porażenie skóry twarzy).

Ryc. 40. Na zdjęciu kandydoza (zmiana skóry dolnej części twarzy).

Ryc. 41. Na zdjęciu kandydoza (porażenie skóry twarzy u dziecka).

Ryc. 42. Na zdjęciu kandydoza skóry tułowia.

Ryc. 43. Na zdjęciu kandydoza (forma rozszerzona).

Leczenie grzybicy skóry

Grzybica jest trudna do leczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. W ich leczeniu stosuje się stare sprawdzone leki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki, które powstrzymują rozwój grzybów i leków, które je zabijają. Niektóre z tych leków są otrzymywane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne formy choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać właściwe leczenie.

Podstawą leczenia grzybicy skóry jest:

  • Zastosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Leczenie patologii somatycznej.
  • Przeciwgrzybicze leczenie rzeczy osobistych i artykułów gospodarstwa domowego w celu zapobiegania ponownemu zakażeniu i przestrzeganiu higieny osobistej.

Lokalne leczenie skóry grzybiczej

Zmiany grzybicze (infekcje grzybicze) są bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarza, istnieje wiele leków, takich jak starymi, dobrze znanymi i nowymi lekami, które są dostępne w postaci maści, kremy, płyny, spraye, krople i proszki. Są łatwo nakładane na skórę.

  • Gdy obrzęk, uszkodzenia skóry i infekcje wtórne płacz dostępu stosuje się środki przeciwgrzybicze kortykosteroidami i antybiotyku o szerokim spektrum działania (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm i in.). Krem Triderm dostępny jest w postaci maści i kremu, co pozwala na stosowanie go do różnych rodzajów uszkodzeń grzybów i na różnych etapach procesu patologicznego. Dobrym efektem jest równoczesne stosowanie Lamisil Spray.
  • Kiedy ustąpiły ostre reakcje zapalne, stosuje się leki, które zabijają grzyby lub powstrzymują ich wzrost i rozmnażanie. Grupa azoli do stosowania miejscowego jest przedstawiony klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, Izokanazolom, ketokonazol, metronidazol, flukonazol i inne. Grupa alliloaminamin jest reprezentowany przez Naftyfinę i Terbinafinę (lamizil). Grupa leków różnych grup chemicznych Preparaty przedstawione undetsinovoy kwas (undecynyl i Tsinkundanom) hinozol, mocznik, kwasu (kwasu mlekowego, kwas octowy, kwas benzoesowy) Oktitsilom, Dekaminom, Anmarinom, barwniki anilinowe i inne.

Kilka informacji o Lamizile

  • Lamisil działa bardzo aktywnie na wszystkie rodzaje grzybów, w tym drożdże i pleśnie.
  • Lamisil jest wysoce aktywny w leczeniu powikłań choroby i alergicznych wysypek.
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Lamizil Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Lamizil Uno), który zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczeniu obuwia.
  • Lamisil przywraca skórze pH i poziom nawilżenia skóry.
  • Wspomaga epitelizację zmian skórnych w pęknięciach.
  • Podczas stosowania Lamizil Uno, folia pokrywająca skórę stopy jest przechowywana do 72 godzin, zapewniając lekowi przez długi czas wchodzący w warstwę rogową naskórka.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Leczenie grzybów skóry czynnikami przeciwgrzybiczymi o działaniu układowym

Leczenie infekcji grzybiczej tabletkowanymi i wstrzykiwanymi lekami (leki ogólnoustrojowe) stosuje się w umiarkowanym i ciężkim przebiegu choroby. Ich przyjmowanie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru lekarskiego ze względu na szereg działań niepożądanych.

Do leczenia chorób grzybiczych stosuje się 2 grupy tabletek antybiotykowych:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez intrakonazol (grzybicze), flukonazol, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminaminy) są reprezentowane przez terbinafinę i naftyfinę. Intrakonazol i terbinafina szybko przenikają do warstwy rogowej skóry i utrzymują się tam przez długi czas.

Dobór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi na innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Terapia patogenetyczna

Przygotowania do terapii patogenetycznej są przewidziane dla każdej patologii. Dzięki ich pomocy zwiększa się skuteczność leczenia i zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

Kiedy zakażenie grzybicze jest konieczne:

  • przeprowadzić korektę zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • wypełnić brak siarki, który jest zawarty w jajach, twarogu, zieleni itp.,
  • brać witaminy z grupy A.

Terminowe rozpoczęcie i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczych pozwoli w jak najkrótszym czasie osiągnąć zdrowy wygląd, wyeliminuje uczucie dyskomfortu i poprawi ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Główną przyczyną nieskuteczności leczenia chorób grzybiczych jest naruszenie reżimu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa, że ​​ich choroba jest niepoważna i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie wierzy, że przepisane leczenie przyniesie wynik pozytywny.
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów zaprzestaje leczenia po osiągnięciu pozytywnego wyniku i nie przychodzi do lekarza w celu sprawdzenia wyleczenia.
do treści ↑

Zapobieganie grzybom skóry

Zapobieganie grzybom skóry to przestrzeganie higieny osobistej, eliminacja nadmiernego pocenia się, dezynfekcja bielizny i ubrań.

Grzyb skóry na ciele: objawy, jak i co leczyć

Grzyb na skórze (inna nazwa - grzybica) - powszechna choroba, z którą ludzie borykają się od dawna. Zmiany grzybicze skóry są uważane za liderów wśród patologii, które mają charakter zakaźny.

Wiele patogenów takich dolegliwości "żyje" na skórze niemal każdej osoby, ale z odpowiednio działającą odpornością nie objawia się. Najmniejsza awaria w pracy obronnej organizmu powoduje pojawienie się nieprzyjemnych objawów grzybicy.

Ważne: grzyb na ludzkim ciele może wpływać nie tylko na skórę, ale także błony śluzowe, paznokcie, zlokalizowane ogniska zakażeń i na powierzchni narządów wewnętrznych.

Rodzaje patogenów

Istnieje wiele odmian grzybów skórnych. Najczęstszymi "winowajcami" grzybic są:

  • Microsporum, Epidermophyton, Trichophyton. Przedstawiciele tej grupy zakażeń powodują rozwój grzybicy skóry (choroby, które dotykają paznokci, włosów i skóry).
  • Grzyby z rodzaju Candida są czynnikami wywołującymi kandydozę, chorobą zakaźną rozprzestrzeniającą się na błony śluzowe (zarówno zewnętrzne, jak i obejmujące narządy wewnętrzne). Wszystkie kandydozy są podzielone na lokalne i systemowe.
  • Malassezia furfur. Zlokalizowany ten grzyb skóry na ciele, wpływa na mieszki włosowe. Grupa chorób, których "winowajcy" są czynnikiem sprawczym, nazywana jest keratomycozą.
  • Pleśniowy grzyb skóry. Ich "ofiarami" są gwoździe i włosy.

Najczęstsze postacie grzybów na ciele są uważane za grzybice skóry. Grzyby-dermatofity (zamieszkujące glebę, ludzką skórę i zwierzęta) mają wyjątkowe "zdolności" do asymilacji keratyny.

Drugiemu "zaszczytnemu miejscu" za częstotliwość porażki można udzielić kandydozy. Oprócz naskórka kontrolowane są przez zewnętrzne i wewnętrzne błony śluzowe. Grzyb skóry z rodzaju Candida może powodować i ogólnoustrojową grzybicę.

W rozwoju keratomikozy grzyby drożdżowe są "winne" - ich przedstawiciele oddziałują na górne warstwy skóry, "żyją" w mieszkach włosowych. Malassezia furfur są czynnikami wywołującymi dyskomfortowe (wielokolorowe) porosty i łojotokowe zapalenie skóry.

Z działalności grzybów pleśniowych w większości przypadków cierpią mieszkańcy krajów tropikalnych. Niektóre infekcje mogą umiejscowić się nie tylko na skórze, ale także wpływać na płytki paznokcia.

Mechanizmy infekcji

Powszechność występowania grzybicy na ciele tłumaczy się tym, że infekcja jest bardzo łatwo przenoszona z pacjenta na zdrową osobę. Zatem objawy grzybicy u dziecka i dorosłego przejawiają się po:

  • bliski kontakt z pacjentem - nosicielem infekcji grzybiczej;
  • dzielenie się artykułami gospodarstwa domowego - grzebieniami, butami, ręcznikami itp.;
  • Białe plamy na skórze często pojawiają się u tych, którzy odwiedzają miejsca publiczne o dużej wilgotności - sauny, baseny, siłownie, salony piękności, plaże.

Ważne! Wszystkie rodzaje zakażeń grzybiczych są powszechne, ale objawy infekcji grzybiczych skóry może wystąpić nawet u osób z niewydolnością układu odpornościowego, a także u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, endokrynologicznymi i problemami neurologicznymi. Również patologie grzybicze często "atakują" te, u których znajdują się ogniska zakażeń (w tym pasożytnicze - helminthiases).

Najbardziej prawdopodobnymi miejscami lokalizacji grzybicy są:

  • strefy zwiększonego pocenia (stopy, okolice pachowe, obszar pachwiny);
  • rany, mikropęknięcia i inne ogniska mechanicznego uszkodzenia integralności skóry.

Ważne! Niektóre rodzaje zakażeń grzybiczych często „przeszkadzać” osoby, które z powodu cech anatomicznych i fizjologicznych organizmu genetycznie predysponowane do takich chorób (na przykład, mają słabą odporność na skórę).

Ogólne oznaki patologii

Rozważ główne objawy grzybicy u dzieci i dorosłych:

  • ze zmianami grzybiczymi skóry właściwej, pacjenci odczuwają intensywny swędzenie, zwiększone wydzielanie łoju (lub odwrotnie, nadmierną suchą skórę), pojawienie się łupieżu;
  • infekcja grzybicza paznokcia objawia się następująco: płytki zmieniają swój "zdrowy" kolor, stają się szaro-żółte, zaczynają złuszczać, nieprzyjemny zapach, miejscowy świąd;
  • z ogólnoustrojowymi zmianami skórnymi, infekcje grzybicze "potwierdzają się" poprzez duże przekrwienie (obszary zaczerwienienia), swędzenie, łuszczenie się;
  • grzybice stóp i kości powodują następujące objawy: obieranie, pieczenie, tworzenie się pęcherzy między palcami. Jeśli leczenie grzybicy na ciele nie zostanie przeprowadzona, zakażenia grzybicze mogą rozprzestrzeniać się pachwinowych i udowych zgięcia, pośladki, twarz, piersi, zlokalizowanych w pniu „szerzyć” w całym ciele.
  • Wędrownik na ciele - jak rozpoznać: ta choroba "deklaruje się" jako małe plamy różu lub bieli, zlokalizowane na klatce piersiowej, szyi, plecach, brzuchu.

Ważne! Pierwsze objawy grzybiczych zmian skórnych u dziecka (dorosłego) są powodem poszukiwania porady medycznej od dermatologa.

Obraz kliniczny różnych postaci choroby

Rubrofitia jest chorobą grzybową, która jest zlokalizowana na skórze stóp, paznokciach, w fałdach międzypalcowych. W wielu przypadkach choroba atakuje płytki paznokcia, rozprzestrzenia się na twarz i tułów. Najłatwiej jest zainfekować rubbofity w saunach i łaźniach - miejscach publicznych o wysokiej wilgotności.

Choroba może występować w kilku postaciach:

  • rumieńca - płaskonabłonkowy (jak wygląda w tym przypadku grzyb: duże, przekrwione ogniska, z grudkami i pęcherzykami na powierzchni). Po "rozwiązaniu" wysypkich elementów na dotkniętych obszarach skóry właściwej, najpierw powstają rany, które ostatecznie "zarastają" suchymi skorupami.
  • Folikularno-sferoidalny. Jest to powikłanie poprzedniej postaci patologii, jeśli nie prowadzi się leczenia grzybów skóry ciała.

Powszechną postacią grzybicy są uważane za gryzące porosty (patogeny - grzyby drożdżowe). Zakażenie wpływa na górne warstwy skóry i mieszki włosowe. Dermatolodzy twierdzą, że główną przyczyną przejawów łupież pstry można uznać za zmianę w „zdrowej” składu chemicznego potu (szczególnie dla pocenia).

Choroba ta może rozwinąć się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Pierwszymi "sygnałami" infekcji są różowe plamki o różnych rozmiarach, których powierzchnia jest lekko łuszcząca. Elementy Sypnye w końcu łączą się w monolityczne ogniska (białe lub brązowe), które mogą "zająć" więcej niż obszar skóry.

Łojotokowe zapalenie skóry „deklaruje” miejscu zapalenia skóry właściwej w głowie, że „side by side” z elementami łuszczących się. W wyniku stosowania plastrów dotknięte ogniska są pokryte krwotocznymi skorupami. W przypadku wtórnej infekcji ognisk określa się ropienie.

Kandydoza skóry i błon śluzowych zwykle rozwija się na tle zaburzeń odporności z powodu silnego stresu lub długotrwałej terapii antybiotykowej.

Ognisk zmian grzybiczych hiperemię mają wyraźnych granic, są one zauważalne wiele pęcherzyków o małych rozmiarach, rozdzielczość, która towarzyszy erozji elementów. Grzyb Candida - czynnik wywołujący chorobę - często pasożytujący na niemowlętach.

Metody zwalczania grzybicy

Pozbycie się grzyba na skórze nie jest łatwe, ponieważ pacjenci, którzy napotkali ten problem, zmniejszyli "lokalną" odporność i zaburzenia metabolizmu w komórkach naskórka. To, co jest traktowane dla grzyba skóry w każdym konkretnym przypadku, zależy od rodzaju patogenu, objawów, nasilenia choroby i obecności współistniejących patologii.

Do leczenia grzyba na skórze ciała konieczne jest:

  • przeciwgrzybicze (antygrzybiczne) preparaty o działaniu ogólnoustrojowym i lokalnym;
  • leki objawowe (przeciwbólowe, przeciwświądowe, przeciwbakteryjne, przeciwzapalne);
  • obowiązkowym punktem każdego schematu leczenia zakażeń grzybiczych jest dezynfekcja artykułów gospodarstwa domowego i przedmiotów osobistych "ofiary" w celu zapobiegania ponownemu zakażeniu.

Jak pozbyć się infekcji grzybiczych za pomocą środków lokalnych:

  • stosować maści, kremy i żele o składnikach przeciwgrzybiczych, przeciwbakteryjnych i hormonalnych - Mikozolon, Triderm, Lotriderm).
  • Użyj leków, które zabijają lub zatrzymują wzrost i namnażanie patogenów (azole: mikonazol, klotrimazol, bifonazol, flukonazol, alliloaminaminy: Lamisil).

Jak leczyć grzyby skórne za pomocą leków ogólnoustrojowych - zażywaj tabletki przeciwgrzybicze. Istnieje kilka grup takich leków:

  • azole: Orungal, ketokonazol, Flukonazol.
  • Alilaminaminy: Naftyfina, Terbinafina.

Czas trwania leczenia grzybicy zależy od rodzaju infekcji, obszaru zmiany i indywidualnych cech ciała pacjenta. Wybierz leki przeciwgrzybicze, a ich dawkowanie powinno dotyczyć tylko dermatologa.

Jak leczyć grzybicę środki ludowe:

  • dotknięte obszary skóry (paznokcie) zaleca się do smarowania soku z glistnika - uzyskuje się go przez zmielenie łodyg i kwiatów rośliny za pomocą maszynki do mięsa, a następnie wyciskanie kleiku przez gazę. Aby uzyskać pożądany wynik, powtórz procedurę co najmniej 3-4 razy dziennie.
  • Nalewka farmaceutyczna propolisu jest doskonałym środkiem przeciwgrzybiczym. Stosuje się go miejscowo do ognisk infekcji 1-2 razy dziennie, aż do całkowitego oczyszczenia skóry.

Dodatkowe środki terapeutyczne:

  • przyjmowanie leków - immunomodulatorów;
  • walcząc z objawami alergicznymi;
  • uzupełnianie niedoboru siarki i witaminy A w organizmie;
  • terapia chorób współistniejących (zwłaszcza zakaźnych).

Środki zapobiegawcze:

  • ścisłe przestrzeganie zasad higieny osobistej;
  • leczenie nadmiernej potliwości (zwiększone pocenie się);
  • terminowa dezynfekcja odzieży i bielizny.

Szybka diagnoza, odpowiednio dobrane leczenie i zapobieganie infekcjom grzybiczym pozwoli uniknąć nawrotu tych nieprzyjemnych chorób skóry.

Grzyb skóry na ciele człowieka: zdjęcie, leczenie maściami

W przypadku choroby grzybiczej konieczne jest obniżenie poziomu odporności. Ponieważ ciało dorosłego może skutecznie walczyć z patogennymi grzybami. Zwiększenie występowania chorób grzybiczych symbolizuje spadek odporności przeciętnego człowieka.

Pomimo nieprzyjemnego wyglądu, grzyb na ludzkim ciele nie jest groźną chorobą. Ale rekompensuje to trudność w pozbyciu się problemu. Leczenie grzybicy skóry na ciele może trwać kilka tygodni lub miesięcy, a jeśli nie jest odpowiednio leczone, to przeciąga się na lata. Grzyb - problem nie tylko zewnętrzny, ale i cały organizm oraz ogólna odporność. Przyczyną choroby jest zmniejszona oporność. Bez przywrócenia odporności i zasobów ciała pozbycie się grzyba jest trudne.

Zakażenie grzybem

Gdzie mogę zdobyć grzyb?

Grzyb na ciele - rzadkie zjawisko, często na paznokciach, rękach i stopach, ale również na innych częściach ciała. Można go odebrać poprzez bezpośredni kontakt z chorym, a także za pomocą zwykłych rzeczy: domowych kapci, ręczników, narzędzi do manicure i fryzjerstwa. Najniebezpieczniejsze są publiczne toalety, baseny, kabiny prysznicowe i plaże. Najczęściej grzyb jest odbierany od krewnych.

Czynniki predysponujące

Aby rozwinąć kliniczne objawy infekcji grzybiczej, potrzebny jest niski poziom odporności organizmu. Dorosły może uzyskać infekcje grzybicze z następującymi problemami:

  • obecność AIDS;
  • przedłużone zmęczenie psychiczne;
  • zaburzenie endokrynologiczne;
  • zaburzenie metaboliczne;
  • przedłużony post;
  • dysbioza jelit;
  • brak witamin i pierwiastków śladowych;
  • wyczerpanie zasobów ciała w wyniku jakiejkolwiek innej choroby;
  • choroby zakaźne lub pasożytnicze;
  • predyspozycje genetyczne;
  • promieniowanie lub chemioterapia;
  • długotrwałe stosowanie antybiotyków.

Dziecko cierpiące na grzybicze uszkodzenie skóry jest znacznie łatwiejsze z powodu niższej odporności i bardziej cienkiej skóry. Zwiększa szanse na aktywność dzieci, często otrzymują niewielkie obrażenia: zadrapania, otarcia, siniaki. U noworodków częstym problemem jest drozd, a u starszych dzieci - łupież. Po zakażeniu grzyb może znajdować się w okresie inkubacji przez długi czas. Pokaże swoją aktywność, gdy osłabnie odporność człowieka.

Objawy i diagnoza

Kiedy skóra zostaje zainfekowana grzybem, pojawia się zaczerwienienie, swędzenie, pieczenie, procesowi może towarzyszyć nieprzyjemny zapach. Włosy stają się nadmiernie tłuste lub, przeciwnie, suche. Po uszkodzeniu paznokcia uzyskuje on patologiczny kolor (szary, żółty), staje się kruchy, unosi się nad łóżkiem. Z czasem może to doprowadzić do odrzucenia płytki paznokcia. Każdy rodzaj infekcji grzybiczej ma swoją własną charakterystykę przepływu. Podczas diagnozowania lekarza zazwyczaj wystarcza wywiad i badanie obszaru problemowego. Rzadziej zeskrobuje się skórę lub kawałek paznokcia.

Stopień głębokości penetracji

1. Keratomycosis. Grzyby z tej grupy nie penetrują skóry, wpływa tylko na jej górną warstwę. Należą do nich: rumień, trichomikoza pach, węzłowa trichosporia, liszaje pityriasis. Najczęściej są to dwaj ostatni przedstawiciele. Charakterystyczną cechą tej grupy jest brak bólu.

Trichosporia guzowata. Wpływa na korzenie włosów głowy, pach i okolicy pachwinowej. Ma wygląd ciemnych lub jasnych guzków u podstawy włosów.

Wędrownik wędrowny. Może pojawić się na dowolnej części ciała. Najpierw są żółte lub różowe plamy. Po pewnym czasie stają się brązowe, skóra złuszcza się. Nazwa grzyba "otrubevidny" została odebrana ze względu na fakt, że łuszcząca się łuszcząca się skóra jest podobna do otrąb.

2. Dermatomia. Grzyby z tej grupy wnikają głęboko w skórę, często prowadzi to do dłuższego i trudniejszego leczenia. Do tej grupy należą grzyby drożdżowe, dermatofity, grzyby pleśniowe. Wśród wielu przedstawicieli częściej izoluje się mikrosporię i trichofitozę.

Wspólne cechy dla wszystkich przedstawicieli. Charakterystycznym objawem jest zaczerwienienie skóry, z lekką plamą wewnątrz pierścienia. Czerwony pierścień może mieć pęcherzyki i krosty, wewnątrz pierścienia są pokryte łuskami. Kiedy paznokcie są uszkodzone, stają się odbarwione, zmieniają kształt, łatwo się kruszą.

Trichophytosis. Charakterystycznym znakiem jest silne wypadanie włosów, aż do całkowitego łysienia. Dlatego ta choroba zwana jest również grzybicą obrączkową. Na skórze pojawiają się grudkowate brązowe plamki lub stan zapalny, z których wydobywa się ropna ciecz.

3. Candidiasis. Jest to głębokie uszkodzenie błony śluzowej lub skóry. Spowodowane przez grzyby Candida albicans. W tym przypadku znaleziono elementy pęcherzowe z owrzodzeniami. Chorobie towarzyszą pęknięcia, krwawiące nadżerki, kruchy naczynia. Pacjenci skarżą się na nieznośny swędzenie i pieczenie.

Gradacja według lokalizacji

Tułów. Najczęściej brzuch, tył i inne części ciała są dotknięte porostami z otrebami. Można go rozpoznać po wielokolorowych plamkach. Najpierw witryna ma różowy kolor, następnie staje się jasnobrązowy, później całkowicie odbarwia. Brak zapalenia lub pieczenia na skórze nie występuje. Miejsca mogą mieć różne rozmiary, łączenie się, tworzą obszerne strefy obrażeń.

Pazury i włosy. Są one dotknięte głównie przez Epidermophyton, Microsporum, Trichophyton. Z tych grzybów włosy stają się przebarwione, stają się kruche i całkowicie wypadają. Pazury stają się szare lub żółte, rozpadają się, swędzą i pieczenie wokół paznokcia.

Stopy i ręce. Trichophyton rubrum może wpływać na dowolną część ciała, ale częściej występuje na nogach, a rzadziej - na dłoniach. Skórę pokrywają białe kreski, ale nie ma bólu i swędzenia. Choroba może przejść do paznokci, zmieniają one kolor i kształt, ale jest powszechne, że wiele innych grzybów pali i swędzi.

Obszar pachwinowy. Ma to wpływ na wewnętrzną powierzchnię ud lub sam obszar pachwinowy. Przyczyną choroby jest grzyb Epidermophyton flocosum. Tworzy czerwono-różowe pierścienie lub pełne koła. Wokół patologicznego ogniska mogą powstawać obrzęk. Chorobie towarzyszy swędzenie i pieczenie.

Pochwa. Drożdżaki Candida albicans są naturalne dla pochwy, jamy ustnej i jelit. Ale ze zmniejszeniem odporności mogą aktywnie się rozmnażać i powodować pleśniawki. Choroba występuje częściej u kobiet. Kandydoza objawia się obszarami białawych ziaren deszczu na błonie śluzowej pochwy, pod którymi, jeśli zostanie usunięta, pojawiają się bolesne czerwonawe obszary zapalnej błony śluzowej. Patologii towarzyszy swędzenie i pieczenie, a także białe wydzieliny z pochwy.

Zatrzymaj się. Klęska tej części ciała występuje najczęściej. Czynnikiem sprawczym jest interferon Trichophyton. Choroba po raz pierwszy dotyka płytki paznokcia i skóry między palcami, w przypadku braku leczenia przechodzi do stóp. Paznokieć staje się kruchy, zdeformowany, uzyskuje żółty lub szary kolor. Główne objawy skórne to zaczerwienienie, swędzenie i pieczenie, pojawianie się łusek, pęknięć i erozji.

Leczenie

Przy niewielkich zmianach maść przepisana jest z grzyba na skórze ciała. Można również stosować inne formy leków przeciwgrzybiczych: kremy, szampony, lakiery do paznokci, proszki, kąpiele. Wiele z tych leków jest swobodnie sprzedawanych w aptece bez recepty lekarskiej.

Kiedy dotknięte są rozległe obszary skóry ciała, konieczne jest stosowanie układowych doustnych preparatów. Zwykle są to kapsułki lub tabletki, ale mogą powodować zaburzenia żołądkowe i jelitowe. W przypadku ciężkich działań niepożądanych tabletki można zastąpić wstrzyknięciami leków przeciwgrzybiczych. Przyjmowanie leków ogólnoustrojowych trwa minimum kilka tygodni, w ciężkich przypadkach może trwać do 12 miesięcy. W zależności od leku tabletki przyjmuje się codziennie lub raz w tygodniu.

Należy pamiętać, że grzyb często występuje w organizmie człowieka, ale nie wykazuje aktywności. Po osiągnięciu pierwszych pozytywnych wyników leczenia nie można zatrzymać. Dajesz więc grzybowi możliwość wznowienia aktywności, tylko teraz będzie odporny na działanie środków przeciwgrzybiczych.

Po ustąpieniu objawów choroby należy kontynuować leczenie przez pewien czas: od 14 dni do kilku miesięcy. Ze względu na przedwczesne przerwanie leczenia i późniejsze nawroty, wielu uważa leczenie grzybów za nieskuteczne.

Podawanie leków

Z pewnymi problemami, w szczególności z drożdżakiem, leki przeciwgrzybicze mogą nie być w ogóle przepisywane. Czynnik sprawczy pleśniawki jest częścią naturalnej mikroflory błony śluzowej, a środki wzmacniające odporność, witaminy i pierwiastki śladowe są często przepisywane do leczenia choroby. Taka terapia jest obowiązkowa w przypadku wielu infekcji grzybiczych, ponieważ grzyby na ludzkim ciele rozwijają się tylko wtedy, gdy osłabnie układ odpornościowy organizmu.

Zapobieganie

Ponieważ ryzyko infekcji jest duże w miejscach publicznych, należy przede wszystkim ich unikać. Zgodnie z zasadami higieny osobistej, grzebienie, ręczniki, kapcie dla każdej osoby muszą mieć własne. Nie możesz wziąć cudzych produktów higienicznych ani pożyczyć komuś cudzej. Również w zapobieganiu chorobom grzybiczym konieczne jest leczenie zmian skórnych w czasie, stosowanie środków antyseptycznych nawet przy niewielkich otarciach, zadrapaniach lub zrogowaceniach.

I wiesz co?

Grzyb paznokci szybko rozwija odporność na substancje będące częścią głównych leków przeciwgrzybiczych... Przeczytaj więcej o opinii lekarzy na temat leczenia grzybicy paznokci.