Główny

Kliniki

Skalne porosty u człowieka - jak to wygląda. Manifestacje, leczenie łuszczycy za pomocą leków i środki folk

Nie wszystkie choroby skóry są zakaźne, ale większość z nich jest podatna na przewlekłą infekcję. Wśród takich rozpoznań jest choroba łuszczycy, która jest również nazywana liszajem łuskowatym. Foci patologii to duże stawy, w tym obszary kolan i łokci.

Co to jest porost łuszczący się

W oficjalnej medycynie diagnoza nazywa się łuszczycą, po raz pierwszy przebiega bezobjawowo. Sam proces patologiczny postępuje bardzo powoli, a następnie trudno jest go skutecznie leczyć. Łupież scaly to niezakaźna choroba skóry właściwej, w której blaszki i rany pojawiają się na górnej warstwie naskórka. Pacjent cierpi na silne swędzenie, występuje zwiększony obrzęk skóry, a ogniska patologii mogą być zlokalizowane w skórze głowy, na szyi. Choroba występuje u pacjentów w różnym wieku, z pierwszymi objawami należy skonsultować się z dermatologiem.

Jak łuskowaty łuskowaty

Patogeneza choroby ma charakter alergiczny, a ogólna erozja skóry staje się nie tylko defektem kosmetycznym, ale także przyczyną wewnętrznego dyskomfortu, niestabilności narządów OUN. Z genetyczną predyspozycją, ważne jest, aby wiedzieć, jak wygląda łuszcząca się łuszczyca, w odpowiednim czasie, aby zaangażować się w intensywną opiekę, aby nie rozpocząć patologii. Zewnętrznie są to płytki na skórze, które mają wyraźne granice, wypukłą strukturę, szorstką powierzchnię. Ich wygląd przeraża pacjenta, a obecność na ciele powoduje swędzenie, podrażnienie, nieznośne pieczenie.

Czy można leczyć płaskonabłonkowe wszy?

W praktyce choroba jest powszechna, ale trudno ją wyleczyć, nawet jeśli w odpowiednim czasie zareaguje na problem. Choroba łuszczycowa skóry jest przewlekła, dlatego głównym zadaniem lekarza jest zahamowanie intensywności ostrej fazy, zatrzymanie nieprzyjemnych objawów, wydłużenie okresu remisji. Odpowiedź na pytanie, czy można leczyć płaskonabłonkowe porosty, można uzyskać tylko od dermatologa, ale szanse na wczesne wyleczenie ze stanu zdrowia, wieku i innych chorób organizmu zależą. Wybór skutecznej techniki takiego naruszenia jest również indywidualny.

Przyczyny liści Scaly

Charakterystyczna choroba ma predyspozycje genetyczne, tj. łuszczyca skóry jest dziedziczona od biologicznych rodziców. Główne przyczyny łuszczącego się porostu mogą być inne i postępują z wewnętrznymi chorobami organizmu. Łuszczyca ma następujące warunki wstępne:

  • narażenie na działanie substancji chemicznych;
  • nadużywanie alkoholu;
  • zwiększona aktywność infekcji paciorkowcami;
  • zapalenie migdałków i przewlekłe zapalenie oskrzeli;
  • zaburzenie równowagi hormonalnej organizmu;
  • okresy laktacji, ciąża, menopauza;
  • konsekwencja chemioterapii;
  • długotrwałe stosowanie leków;
  • przedłużona ekspozycja na promienie ultrafioletowe;
  • odczuwany stres, najsilniejszy szok emocjonalny.

Leczenie łuszczących się porostów

Jeśli na ciele dorosłego lub dziecka jest plama, istnieje kilka możliwości opracowania obrazów klinicznych. Jednym z nich jest zaostrzenie łuszczenia się łuski, które pojawia się w niegdyś zdrowych komórkach naskórka. Wybrzmienia stają się obfite, a liczba płytek na skórze gwałtownie rośnie. Szczególnie skuteczny w leczeniu łuszczącego się porostu u ludzi przez system "Naturalna droga metodą Johna Pegano". Amerykański lekarz opracował specjalną dietę, z której skóra nie ulegnie poplamieniu.

Naturalny sposób jak opisano w John Pagano - całkowita zmiana codziennego menu, dzięki któremu istnieje realna szansa, aby pozbyć się łuski na ciele, zniszczenie płytki paznokcia, która, podobnie jak działania grzyba, stawał się żółty i zaczęła się odklejać. Po określeniu typu łuszczycowe wysypki z gontów łuszczących się, można utworzyć terapeutyczne diety, który zapewnia trzydniowej jabłko diety, obowiązkowego stosowania oliwy z oliwek na czczo, a na drugim etapie - od wyboru żywności na produkty stołowych.

W naturalny sposób dzięki technice Johna Pégano zmniejsza się objawy łuszczycy, zmniejsza ogniska patologii, przywraca zdrowy kolor i strukturę skóry pacjenta. Takie skuteczne leczenie jest również odpowiednie w dzieciństwie, ponieważ pomaga wyeliminować potrzebę złożonego podawania leków. Wyciek płaskonabłonkowy - w lekkiej postaci, a okresy nawrotu są coraz rzadsze.

Niż do leczenia płaskonosowego pozbawienia

Niektórzy pacjenci uważają, że niemożliwe jest wyleczenie łuszczycy. W rzeczywistości tak nie jest, bo nawet uogólniona wysypka, sprowokowany grzybicy łuszcząca, z właściwym podejściem znika tak szybko, jak to możliwe, że przestaje zadziwiać nową skórę. Fotografia odzyskanych osób jest inspirująca, więc pacjenci nie powinni rozpaczać. Istnieje kilka opcji niż leczenie wszy płaskonabłonkowej. Oto najskuteczniejsze leki zalecane przez dermatologa przy pozbyciu się łuszczącego się:

  1. Kremowy Acriderm. Nałożyć na dłoń niewielką ilość kompozycji, a następnie pocierać ją ogniskami patologii. Procedurę należy powtarzać do 3 razy dziennie, a czas leczenia produktem Acriderm wynosi 3 tygodnie.
  2. Beloderm, pełny analog Acriderma, który również musi być zastosowany punktowo do dotkniętych obszarów, aby przetworzyć każdy gwóźdź. Jeśli zrobisz zdjęcie przed i po rozpoczęciu leczenia, wynik jest widoczny na twarzy.

Leczenie ludowe łuszczących się porostów

Fotografia odzyskanych osób robi wrażenie, ale wielu pacjentów preferuje metody medycyny alternatywnej. Kuracja ludowa łuszczących się porostów usuwa niespokojne objawy, przedłuża okres remisji, pozwala żyć pełnią życia. Rozróżnienie rezultatów medycyny oficjalnej i alternatywnej jest trudne, ale w drugim przypadku mówimy o oszczędnych, naturalnych, użytecznych metodach intensywnej terapii. Najskuteczniejsze następujące recepty od pozbawiania płatków:

  1. Sophora Japanese w formie pudru nalewać wódkę w stosunku 2 łyżki. l. na 500 ml. Nałóż kompozycję przez miesiąc, weź łyżeczkę trzy razy dziennie. Jeśli masz alergie, natychmiast porzuć takie leczenie, pozbawiając łuski.
  2. W jednym pojemniku połączyć białko surowe, 2 łyżki. l. miód, jedna trzecia tubki śmietany, 1 łyżeczka. siarka, posiekany czosnek i cebula. Ubij mikser, przechowuj go w lodówce 3-5 razy dziennie, nasmaruj dotknięty obszar cienką warstwą gotowej kompozycji.

Wideo: Co to jest łuszczyca?

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Łuszczyca (łuszczący się porost). Niż do leczenia?!

Łuszczyca jest specyficzną definicją łuszczącego się porostu. Choroba dermatologiczna odnosi się do niezakaźnej klasy patologii, w szczególności do dermatoz. Wraz z porażką skóry wpływa na stawy.

Młodzi ludzie, niezależnie od płci, są zagrożeni zachorowalnością. Ale w praktyce lekarze mają do czynienia z pacjentami w podeszłym wieku iz dziećmi w dzieciństwie. W sumie około 4% populacji świata cierpi na łuszczycę.

Mechanizmy rozwoju łuszczycy

Naukowcy zidentyfikowali szereg czynników, które mogą pobudzić rozwój patologii. Zwykle występuje, gdy na ciele znajduje się kilka niekorzystnych stanów. Jednym z problemów prowadzących do pojawienia się łuszczycy jest cienka, sucha skóra. Zauważono, że osoby z takimi osłonami częściej chorują, w porównaniu z właścicielami tłustych dobrze nawilżonych tkanek.

Rozwój czerwonego łuszczącego się porostu wiąże się z wieloma czynnikami. Najczęściej spotykane z nich to:

  • złe nawyki, takie jak palenie, zamiłowanie do narkotyków i nadużywanie alkoholu. Pogarszają odżywianie i ukrwienie skóry właściwej.
  • Infekcja organizmu grzybami i gronkowcami często prowadzi do szybkiego rozwoju łuszczycy.
  • Nadmierna higiena zakłóca działanie ochronne skóry. Produkty ścierne do kąpieli i szorowania mogą uszkodzić pokrywy i zmyć naturalną barierę z pokryw.
  • HIV i AIDS to niezwykłe zjawisko w łuszczycy. W stanach niedoboru odporności zmniejsza się liczba limfocytów, aw przypadku deprywacji - wręcz przeciwnie - wzrasta. Niemniej jednak nosiciele HIV są bardziej narażeni na łuszczycę niż inne kategorie populacji.
  • Alergie i wszystkie związane z nimi procesy zwiększają ryzyko zachorowania.
  • Podróżowanie, poza sezonem, zmiana klimatu i degradacja środowiska mogą również służyć jako czynnik wywołujący rozważaną patologię dermatologiczną.
  • Wrodzone predyspozycje jako czynnik rozwoju choroby tłumaczone są wersją, że geny odpowiedzialne za funkcjonowanie limfocytów T i ogólna praca układu odpornościowego są nosicielami choroby. W związku z tym dorośli, którzy planują stworzyć rodzinę, powinni wiedzieć o prawdopodobieństwie wystąpienia chorego potomstwa.

Na zewnętrzne czynniki drażniące, które powodują powstawanie blaszek łuszczycowych, eksperci przypisują częste kontakty z alkoholowymi roztworami, chemią gospodarczą, rozpuszczalnikami i produktami do pielęgnacji dłoni.

Objawy kliniczne łuszczycy

1. Choroba przebiega w różnych formach, a każda z nich ma pewne znaki i miejsca lokalizacji. Jasny objaw płaskonabłonkowy, rozpoznany jako tablica lub wulgarna łuszczyca, jest bolesnym zaokrąglonym elementem (plakietką).

Jego powierzchnia wznosi się ponad zdrową skórę i wyróżnia się małymi szarymi łuskami. Tkanki pod nimi są nadwrażliwe i krwawią z minimalnym uszkodzeniem. Miejscami lokalizacji wulgarnej łuszczycy są obszary ciała, które mają tendencję do częstego tarcia innymi przedmiotami (kończyny, pośladki, plecy).

2. Łuszczyca w kształcie łupiny charakteryzuje się brakiem wyraźnych blaszek miażdżycowych.

W tej postaci skóra jest pokryta wieloma suchymi plamami. Małe ogniska mają kolor czerwony lub fioletowy. Ulubione miejsca ich lokalizacji to rozległe obszary ciała (ramiona, plecy, biodra).

3. W łuszczycy skóry głowy objawy są podobne do objawów zwykłej łuszczycy przypominającej łysienie. Tylko choroba atakuje tył głowy, uszu, czoła. Ona nie prowadzi do wypadania włosów.

4. W przeciwieństwie do łuszczycy paznokci powoduje kruchość i pigmentację płytek, ich rozwarstwienie, a nawet zniszczenie.

Na zdjęciu łuszczący się porost widać we wszystkich przejawach.

5. Łuszczyca z powierzchni zginaczy charakteryzuje się gładką powierzchnią elementów nie podatnych na łuszczenie. Patologia wybiera naturalne fałdy ciała. Są to strefy pachwinowe i pachowe, fałdy pod gruczołami sutkowymi.

6. W przypadku wysiękowej łuszczycy na okładkach tworzą się puste płytki. We wnętrzu elementów gromadzi się płynna zawartość. Obszar przylegający do nich jest silnie zaogniony. Zlokalizowano ten typ choroby na przedramionach i podudziach.

Najpoważniejszą postacią jest łuszczyca stawów (artropatia łuszczycowa). Choroba, która jest niebezpieczna dla osób niepełnosprawnych, wpływa na stawy palców kończyn górnych i dolnych u osoby. Wpływa również na stawy międzykręgowe i biodrowe.

Lecznicze leczenie łuszczycy

Głównym celem leczenia łuszczącego się porostu jest zahamowanie reakcji zapalnej. Wybór odpowiedniej techniki zależy od postaci i charakterystyki przebiegu choroby, a także od wrażliwości danej osoby na produkty lecznicze.

Terapia rozpoczyna się od lokalnych środków niehormonalnych:

W celu rozdzielenia łuszczycowych płytek przedstawiono kremy:

  • Acrustal jest preparatem ziołowym, który przyspiesza usuwanie wysypki i plam pigmentacyjnych. Krem stabilizuje przebieg procesów metabolicznych w komórkach skóry. Nałożyć na 6 godzin cienką warstwę. Po upływie tego czasu lek jest płukany. Używają go od 3 do 4 miesięcy.
  • Kalcypotriol - przyspiesza dojrzewanie nowych komórek i przywraca strukturę skóry w zmianach. Krem traktować problem skóry dwa razy dziennie, ale nie więcej niż 2 miesiące. Ale nie nadaje się do leczenia łuszczycy w postaci krostkowej i jej stadium progresywnego.
  • Mikanol nie jest hormonalnym kremem, który spowalnia podział komórek i usuwa wszelkie nieprzyjemne objawy. W celach leczniczych stosuje się go przez pół godziny raz dziennie. Następnie ciało myje się ciepłą wodą bez mydła.

Z tabletek w celu wyeliminowania przejawów płaskonabłonkowego porostu wyznaczyć Tigason, Cyklosporynę A, Metotreksat.

Od zabiegów fizjoterapeutycznych pacjenci wykazują selektywną fototerapię, magnetoterapię i terapię laserową, hipertermię i electrosleep. Leczenie można również przeprowadzić za pomocą monochromatycznego promieniowania UV.

Wideo: łuszczyca (łuszczyca) - leczenie.

Cechy wiedzy o leczeniu łuszczycy

1. Zabronione jest tradycyjnie leczenie za pomocą nieoficjalnej medycyny. Aby szybko pozbyć się plakietek, proponujemy uzdrowicielom zrobić maść z propolisu.

15 g rozdrobnionego produktu łączy się z 300 g jakościowego masła, ogrzewa się w łaźni wodnej i czeka na wrzenie składników. Po 10 minutowym trawieniu kompozycja jest filtrowana przez cięcie gazą, składana na cztery. Gotowa maść wciera się w obolałe miejsca i przechowuje ją w lodówce.

2. Wśród recept na wydalanie płytek łuszczycowych za pomocą środków ludowych, kąpiel "mieszanina ziół" dobrze się prezentuje. Szczególnie przydatne w okresach zaostrzeń wiosennych. Aby przygotować wodę leczniczą, należy zebrać łodygi sznurka i glistnika (w równych ilościach) i zaparzyć. W przygotowanym bulionie wyhodowana jest sól morska wyekstrahowana z jezior Saka, a kompozycja jest utrzymywana przez 60 minut. Na koniec wlew przelewa się do ciepłej kąpieli i zanurza w niej na pół godziny. Wytrzyj po procedurze nie powinno być.

3. Niż w leczeniu płaskonabasa, jakie przygotowania do odbioru wewnętrznego można przygotować? Najprostsze przepisy to:

  • Zioło szałwi, sznurów i glistnika połączone są z różyczkami nagietka, rumianku, fiołków, zwojów i kwiatów starszego w równych proporcjach. Suche rozdrobnione fito zbiera się we wrzącej wodzie i utrzymuje przez godzinę. Następnie sadzi się i pije 0,5 szklanki dziennie, obserwując 20-minutową przerwę między infuzją a posiłkiem.
  • Zgniecione kłącza althei i waleriana są pobierane w 1/5 części, zmieszane z łodygami glistnika (1/5 godz.) I kwiatami sekwencji (3/5 godz.). Napar jest przygotowywany w tempie 1 łyżki. l. do szklanki wrzącej wody. Po 60-minutowej infuzji fito-koktajlu po zjedzeniu 2 r. dziennie, mierząc 200 ml.

Wideo: leczenie łuszczycy w domu.

Kochaj siebie, okaż odpowiednią uwagę na skórze, a powrót do zdrowia nastąpi szybko!

Łój skalisty

Łuszczyca (łuszczyca) jest przewlekłą chorobą skóry o charakterze niezakaźnym. Łuszczyca objawia się w postaci plam lub płytek, które swędzą, swędzą i powodują dyskomfort. Najczęściej wysypka dotyka skóry rąk, nóg, brzucha, szyi, pleców i skóry głowy.

Młodzi ludzie, niezależnie od płci, są zagrożeni zachorowalnością. Ale w praktyce lekarze mają do czynienia z pacjentami w podeszłym wieku iz dziećmi w dzieciństwie. W sumie około 4% populacji świata cierpi na łuszczycę.

Przyczyny

Pomimo faktu, że choroba ta jest stale badana przez naukowców na całym świecie, przyczyny pojawienia się łuszczycy nie zostały ustalone do dnia dzisiejszego. Zgodnie z nowoczesnymi pomysłami, choroba jest w ścisłej interakcji czynników genetycznych i czynników środowiskowych.

Głównym powodem rozwoju łuszczycy jest łuszczyca. Jednak osoba zdrowa może rozwinąć chorobę. Czynniki ryzyka wystąpienia porostów są następujące:

  • Uszkodzenia skóry przez oparzenia, narażenie na niektóre rodzaje chemikaliów;
  • Infekcja zakażeniem streptokokami;
  • Przewlekłe zapalenie oskrzeli i zapalenie migdałków;
  • Zmiany hormonalne w organizmie związane z dojrzewaniem, menopauzą lub ciążą;
  • Stosowanie pewnych leków, w tym hormonalnych;
  • Nadmierna higiena zakłóca działanie ochronne skóry. Produkty ścierne do kąpieli i szorowania mogą uszkodzić pokrywy i zmyć naturalną barierę z pokryw.
  • HIV i AIDS to niezwykłe zjawisko w łuszczycy. W stanach niedoboru odporności zmniejsza się liczba limfocytów, aw przypadku deprywacji - wręcz przeciwnie - wzrasta. Niemniej jednak nosiciele HIV są bardziej narażeni na łuszczycę niż inne kategorie populacji.

Porost liszajowaty: objawy i zdjęcia

Porost liszajowaty to choroba, która może rozprzestrzeniać się po całym ludzkim ciele, obejmując wszystkie nowe i nowe obszary skóry.

Porost liszajowaty w większości przypadków zaczyna się ostro. Pojawia się niewielka wysypka wielkości kulki do grochu, pokryta białą i srebrzystą łuską. Z biegiem czasu, grudki zwiększają rozmiar, łączą się ze sobą i tworzą rozległe ogniska o nierównych krawędziach. Płytki porostów mają wyraźną granicę ze zdrową skórą. Kiedy próbujesz zeskrobać łuski, pojawia się objawowa triada, charakterystyczna dla łuszczącego się porostu:

W każdym razie prawie każdy typ łuszczycy charakteryzuje się tymi samymi objawami:

  • Wygląd na skórze czerwonawych plam, których środek pokryty jest łuskami.
  • Lokalizacja wysypki w postaci łuku, pierścienia, owalu lub girlandy. Często zdarzają się ostre zmiany, jak widać na zdjęciu.
  • Depresja.
  • Przewlekłe zmęczenie.

U ludzi, płaskonabłonkowy porost podzielony jest na 3 etapy:

  1. Progresywny. Charakteryzuje się pojawieniem się czerwonych plam, formacji, które zaczynają rosnąć i zlewają się ze sobą. Wysypki mogą pojawić się w miejscach o różnych uszkodzeniach, ranach. Etap trwa 1-4 tygodnie;
  2. Stacjonarne. Stare wysypki zaczynają przemijać, nowe nie pojawiają się.
  3. Regresowanie. W centrum dużych obszarów zapalnych pojawia się zdrowa skóra, a na miejscu starych wysypek pozostają plamy ciemnego koloru (przebarwienia).
  • Kaplevidnyj - charakteryzuje się występowaniem na rozległych obszarach skóry licznych małych czerwonawych lub fioletowych plam; najczęściej znajduje się na plecach, barkach, biodrach.
  • Łuszczyca wysiękowa - nie są łatwo tworzą zeskrobuje wagi srebrnobiała i wagi cieście, które bezpośrednio mogą być odróżnione od koloru (są szaro-żółty lub żółto) i luźne konsystencji.
  • Skalne porosty głowy są podobne do kształtu przypominającego tablicę.
  • Łuszczyca paznokci. Podnoggevoy rozwija nadmierne rogowacenie, znamienny przez wzdłużne i poprzeczne rowki w płytce paznokcia, zmiany kształtu paznokci, bardziej lub mniej zniszczeniu płytki paznokciowej i tak dalej.
  • Łuszczyca z powierzchni zgięciowych - charakteryzująca się pojawieniem blaszek, gładkim dotykiem, które często pojawiają się pod pachą, okolicy pachwinowej, pod gruczołami sutkowymi.

Przeczytaj o innych rodzajach wypadania włosów u osób ze zdjęciami i metodami leczenia.

Jak diagnozuje się chorobę

Trudności z rozpoznaniem mogą wystąpić, jeśli wysypka jest zlokalizowana tylko na podeszwach i dłoniach. W tym przypadku chorobę należy odróżnić od wyprysku mikrobiologicznego.

Badani są wszyscy nowi pacjenci, którzy szukają pomocy medycznej. Przeprowadzane są badania mikologiczne i mikologiczne skóry. Jest to konieczne, aby wykluczyć grzybiczą i zakaźną naturę choroby, diagnostykę różnicową łuskowatego porostu z innymi chorobami.

W przypadku uszkodzenia stawów dodatkowo stosuje się zdjęcia rentgenowskie i badania krwi w przypadku reumatologii. W szczególnie ciężkich przypadkach stosuje się biopsję.

Leczenie łuszczących się porostów

Aby ustalić, jak leczyć płaskonabłonkowe wszy, specjaliści przeprowadzają szereg pomiarów diagnostycznych. Wśród nich po wstępnej kontroli wzrokowej, ze złożonymi formami choroby, wykonywane są biopsje dotkniętych obszarów skóry.

Głównym celem leczenia łuszczącego się porostu jest zahamowanie reakcji zapalnej. Wybór odpowiedniej techniki zależy od postaci i charakterystyki przebiegu choroby, a także od wrażliwości danej osoby na produkty lecznicze.

Ze względu na różne działania leków na ciele podzielono je na 3 kategorie:

  1. Retinoidy (Neotigazone) - walczą z upośledzeniem w procesie dojrzewania komórek skóry.
  2. Leki immunosupresyjne (cyklosporyna A) - przeciwdziałają głównym mechanizmom prowadzącym do nadmiernego podziału komórek skóry.
  3. Cytostatyki (metotreksat) - nie pozwalają na rozmnażanie się komórek, blokując w ten sposób pojawianie się nowych płytek.

We współczesnej medycynie stosuje się kąpiele ultrafioletowe. Ta procedura powinna być wykonywana tylko pod nadzorem lekarza. Może również wykorzystywać plazmaferezę (oczyszczanie krwi), leczenie zimnem (krioterapia), terapię fal świetlnych (fototerapię).

Każdy chory z łuszczącym się porostem powinien być leczony nie tylko lokalnie, ale również za pomocą wspólnych metod. Lekarz powinien dążyć do leczenia patogenetycznego. W niektórych przypadkach sukces terapii można podsumować retrospektywnie na temat możliwego związku łuszczycy z tym lub innym zaburzeniem z wewnętrznymi układami organizmu.

W okresie remisji - osłabienia procesu - wysypki znikają całkowicie lub pozostają w niewielkiej ilości, na przykład na łokciach (tablice "obowiązkowe"). Remisja może trwać wiele miesięcy, a nawet lat. Jednak w tym okresie w zdrowym wyglądzie skóry przy użyciu biochemiczne, badania histochemiczne i inne znalezione konkretne zmiany, które przypominają strukturę blaszkach łuszczycowych i guzków.

Metody zapobiegania

Aby wykluczyć pojawienie się i rozwój łuszczycy, należy zwrócić uwagę na następujące środki:

  • Dbanie o skórę;
  • Prawidłowo zjeść (aby wykluczyć smażone, słone, wędzone i tłuste jedzenie);
  • Pozbądź się złych nawyków (palenie i picie alkoholu);
  • Prowadzić prawidłowy sposób życia, aby być bardziej otwartym na świeżym powietrzu;
  • Aby spożywać witaminy;
  • Unikaj stresujących sytuacji, mniej zmartwień itp.;
  • Lek należy stosować ostrożnie, wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Porost liszajowaty może pojawić się całkowicie nagle i trzeba natychmiast skonsultować się z lekarzem. Po dokładnej diagnozie należy natychmiast rozpocząć leczenie. Oprócz przepisanych leków nie należy zapominać o sesjach nawilżających i o fizjoterapii.

Łuszczyca: rodzaje, leczenie, porady lekarza

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry o nieznanej przyczynie, objawiającą się pojawieniem się czerwonych łuszczących się plam na skórze.

Leczenie przeprowadza dermatolog.
Synonimem są płaskonogi.
Kod na ICD 10: L40. Według klasyfikacji międzynarodowej odnosi się do papillosquamous chorób skóry.

Łuszczycę jako chorobę badano przez około 200 lat. Przed tym okresem pacjenci ci byli uważani za pacjentów chorych na trąd i traktowali ich odpowiednio jako trąd. Różnica: trąd (trąd) - choroba zakaźna (patogen - Mycobacterium leprae). Łuszczyca nie jest zakaźna.

Spis treści:

Przyczyny

Etiologia (przyczyna) łuszczycy nie jest znana.

Na początek opowiem o patogenezie (mechanizmie rozwoju) choroby, a następnie opowiem o możliwych przyczynach.

Patogeneza łuszczycy:

  1. Komórki warstwy powierzchniowej skóry (naskórka) - keratynocyty zaczynają intensywnie się namnażać. Ich liczba wzrasta kilka razy. Ich cykl życiowy skraca się, to znaczy, że są one znacznie wcześniej pokryte skalami niż normalne komórki skóry. Zewnętrznie proces ten przejawia się pogrubieniem i zaczerwienieniem skóry, której powierzchnia pokryta jest białawymi łuskami.
  2. Komórki odpornościowe wchodzą w grubość zmienionych komórek skóry - limfocytów: T-killerów i T-pomocników (czytaj więcej o komórkach i organach układu odpornościowego). Komórki te wydzielają specjalne substancje, które przyciągają inne komórki układu odpornościowego - makrofagi i neutrofile.
    Reakcja zapalna rozwija się w skórze bez infekcji. Taka reakcja jest nazywana autoimmunologiczną, to znaczy, że układ odpornościowy jest skierowany przeciwko własnemu organizmowi, a nie przeciwko bakteriom lub wirusom.

A teraz z powodów.

Naukowcy wciąż twierdzą, że jest to mechanizm spustowy - gwałtowny wzrost keratynocytów, w odpowiedzi na który masa komórek odpornościowych dochodzi do skóry? Czy reakcja autoimmunologiczna w skórze jest pierwotna, a keratynocyty po tym zaczynają nadmiernie rosnąć i rozwijać się szybciej?

W każdym razie, aż do głównego powodu, do tej pory nikt nigdy nie osiągnął - CZYM JEST CZAT, aby uruchomić ten lub inny mechanizm na początku rozwoju łuszczycy?

I znowu interesujący fakt. Wiadomo, że u pacjentów z HIV, układ odpornościowy jest stłumiony, głównie limfocyty T. Wygląda na to, że nie powinni rozwijać łuszczycy. Jednak u pacjentów z HIV obserwuje się wzrost częstości występowania łuszczycy. A przebieg choroby u pacjentów z AIDS jest cięższy.

Prowokowanie (wyzwalanie) czynników choroby

  1. Dziedziczność: jeśli jeden rodzic jest chory, ryzyko łuszczycy u dzieci wynosi 7%, jeśli oboje rodzice - ryzyko 40%.
  2. Uraz skóry:
    - mechaniczne - zadrapania, cięcia, zadrapania,
    - chemiczne - rozpuszczalniki, lakiery, farby, detergenty, chemia gospodarcza, perfumy,
    - termiczne - hipotermia, oparzenia.
  3. Choroby endokrynologiczne - cukrzyca, niedoczynność tarczycy, zmiany hormonalne w organizmie.
  4. Stres.
  5. Choroby zakaźne skóry - gronkowce, paciorkowce, zakażenia grzybicze.
  6. Nadużywanie alkoholu, palenie.
  7. Zakażenie HIV.

Objawy

Głównym objawem łuszczycy jest pojawienie się na skórze różowych i czerwonych plam, których powierzchnia pokryta jest srebrnymi łuseczkami warstwy rogowej skóry (naskórka).

  1. Objawy "stearynowej plamy".
    Ta patognomoniczna (czyli charakterystyczna tylko dla tej choroby) tablica. Skrobanie (szczepienie) plamy łuszczycowej. Wyprodukowany przez tępy skalpel lub szkiełko (nie paznokieć !!).
    Po lekkim skrobaniu powierzchnia plamy staje się biała, jakby pokryta woskiem - jest to objaw "plamy stearynowej".
  2. Objawy "filmu łuszczycowego".
    Kolejny patognomoniczny objaw łuszczycy.
    Przy dalszym skrobaniu, ostrożnie usuwając łuski z płytki łuszczycowej, pod skalą znajduje się lśniąca powierzchnia - tak zwany objaw łuszczycowej lub końcowej błony.
  3. Objaw "krwawej rosy Polotebnova" (objaw Auspitz).
    Kolejny patognomoniczny objaw łuszczycy.
    Przy dalszym skrobaniu (grotowaniu) płytki, to znaczy po zdjęciu folii końcowej dochodzi do krwawienia punktowego, które nie łączą się ze sobą. Jest to objaw "krwawej rosy".
  4. Objaw Pilnov. Charakterystyczne dla początkowego etapu i etapu rozwoju. Zaokrąglone różowe miejsce bez peelingu, z wyraźnymi granicami. Gdy choroba postępuje wokół obwodu plamki (plakietki), zaznaczona jest czerwona obręcz skóry, jeszcze nie pokryta łuskami.
  5. Objaw Kebnera. Ogniska łuszczycowe pojawiają się na skórze w miejscach zranienia - w miejscach zadrapań, otarć, miejsc tarcia o odzież.
  6. Objaw z Kartamyshev. Kiedy palce są badane (palpate) płytki na skórze głowy (VCG), palce czują wyraźną granicę płytek. W przeciwieństwie do łojotokowego zapalenia skóry, gdy nie ma wyraźnej granicy między plamami a zdrową skórą, gdy nie ma kontaktu z palpacją.
  7. Objawem Voronova jest objaw regresywnego (przemijającego) miejsca. Na obwodzie łuszczycowej plamki pojawia się pomarszczona skóra, lżejsza i lśniąca niż zdrowa skóra.
  8. Objaw "gilzy" na paznokciach jest oznaką porażki łuszczycy paznokci. Paznokieć jest w kropkowanych wgłębieniach, jak naparstek.
  9. Objawy "plamy olejowej" na paznokciach: żółto-brązowa plamka pod płytką paznokcia jest również oznaką łuszczycy paznokci.
  10. Onihogrifoz - deformacja płytki paznokcia z łuszczycą paznokci. Paznokieć staje się brzydki, czasem przypomina pazur ptaka.
  11. Linia Bo-Rail. Linia podłużna, przechodząca przez cały gwóźdź, jest oznaką niedożywienia płytki paznokcia.

Rodzaje łuszczycy i kliniki

Łuszczyca zwyczajna

Synonimy - prosta, wulgarna, przypominająca monety lub łuszczyca. Kod ICD10: L40.0
Gatunek ten występuje u 90% pacjentów.

Płytka łuszczycowa: różowo-czerwona plama o zaokrąglonej skórze, uniesiona 1-2 mm powyżej reszty skóry, wyraźnie wytyczona ze zdrowej skóry. Nad płytką pokrywają się srebrzyste łuski, które łatwo łuszczą się, po czym tablica może trochę krwawić. Lekka swędząca skóra. Tablice mogą się ze sobą łączyć, tworząc tzw. "Jeziora parafinowe (lub stearynowe)".

Lokalizacja łuszczycowych płytek: kolana, łokcie, owłosiona część głowy (ICH), szczotki, stopy, obszar lędźwiowo-krzyżowy. Jest to najbardziej popularna lokalizacja tablic. Lekarze wciąż nazywają je tablicami "na służbie" (lub "stróżem"), ponieważ utrzymują się one przez bardzo długi czas. Tylko jeden punkt z łuszczycą jest powszechnym widokiem. To jest tablica na służbie.

Konieczne jest wykonanie radiografii stawów, ponieważ u większości pacjentów odnotowuje się wspólne zmiany.

Uogólniona łuszczyca krostkowa (L40.1) i dermatologiczne zapalenie dłoni i dłoni (L40.3)

Te dwie formy choroby różnią się jedynie przewagą tego procesu. Mechanizmy patogenezy w nich są takie same.
Formy krostkowe występują u 1% pacjentów z łuszczycą.

Pęcherzyki (pęcherzyki) i krosty (krosty) pojawiają się na skórze, które mogą się ze sobą łączyć tworząc "ropiejące jeziora". Wokół może być łuszcząca się skóra. Może zakłócać swędzenie skóry. Skóra wokół krost jest czerwona, rozpalona, ​​gorąca w dotyku.
Zwiększona temperatura ciała.
We krwi - wzrost leukocytów (leukocytoza).
Są to rzadkie i najcięższe rodzaje łuszczycy. Wymagają jednak natychmiastowego zbadania lekarza i wyznaczenia kompleksowego leczenia. Uogólniona łuszczyca krostkowa wymaga leczenia szpitalnego. W bardzo rzadkich przypadkach, z dodatkiem infekcji bakteryjnej, nawet przypadki sepsy i zgonu są opisane w literaturze.

Jedna z odmian łuszczycy krostkowej jest wysiękową formą. Nie ma ropni i pęcherzy na skórze, ale jest mech dotkniętej skóry, powstawanie strupów i swędzenie skóry.

Odporne na Acerodermatitis Allopo

Kod na ICD 10: L40.2.

Na skórze palców u rąk i nóg pojawiają się zmiany łuszczycowe i łuszczenie krostkowe. Płytki paznokcia są zaangażowane w ten proces.
Paznokcie są zdeformowane, złuszczają się miejscami od łożyska paznokcia, mają dziurki.

Lżejszą postacią jest łuszczyca paznokci bez zmian krostkowych, czyli bez wrzodów na skórze.

Łysienie łuszczycy

Kod ICD 10: L40.4

Na skórze znajdują się kropkowane, w kształcie łzy plamy o wielkości 1-3 mm różowe i łuszczące się. Może być lekkim świądem skóry.
Lokalizacja: całe ciało - na tułowiu, na rękach i na nogach. Rzadko na twarzy.

Często postać w kształcie kropli pojawia się po chorobach zakaźnych (zapalenie migdałków, SARS).

Artropatia łuszczycy

Kod ICD 10: L40.5

Inne nazwy to łuszczyca stawów, artropatia łuszczycowa, artropatia łuszczycowa.

Rozwija się u 10% pacjentów z łuszczycą.
Uszkodzone powierzchnie stawowe i tkanki okołostawowe - więzadła, ścięgna, torebki stawowe.

Lokalizacja - dotknięte są wszystkie stawy, ale w większości małe stawy między palcami. Istnieją jednak przypadki, na przykład, łuszczycowego zapalenia stawów kręgosłupa - uszkodzenia stawów międzykręgowych lub łuszczycowe zwyrodnienie stawów biodrowych - uszkodzenie stawu biodrowego.

Skargi pacjentów: na ból, sztywność stawów. W okolicy stawów występuje obrzęk i zaczerwienienie skóry. Często zdarza się, że pacjenci w ogóle nie przejmują się, ale na zdjęciach radiologicznych dochodzi do zmian zwyrodnieniowych stawów na powierzchni stawowych.

Ból stawowy i ograniczenie ruchów w stawach prowadzą do niepełnosprawności pacjentów. Pacjenci ci powinni zostać skierowani do badania przez Ministerstwo Zdrowia i Rozwoju Społecznego w celu ustalenia grupy osób niepełnosprawnych.

Inne łuszczyca

Kod na ICD 10: L40.8

Ten rodzaj łuszczycy jest odwrotny (odwrotny, intertriginiczny).

Lokalizacja - wręcz przeciwnie - nie na powierzchniach prostowników, ale na powierzchniach zginania. Łuki łokciowe, dołu podkolanowego, ubytki pachowe, fałdy pachwinowe, pod gruczołami sutkowymi. W takim przypadku nie ma wysypki na innych częściach ciała.

Rozwija się u pacjentów z otyłością i cukrzycą.
Manifestacja: skóra pojawia się czerwone plamy, prawie bez łuszczenia się, nieznacznie podniesione powyżej otaczającej skóry.

Łuszczyca, nieokreślona

Kod ICD 10: L40.9

Wszystkie inne gatunki, które z jednego lub drugiego powodu nie mogą być przypisane wyżej opisanym gatunkom, odnoszą się do tej grupy.

Sezonowe postacie łuszczycy

  1. Forma zimowa (łuszczyca światłoczuła). Wysypki pojawiają się w zimnych porach roku. Dobrze traktowane promieniowaniem ultrafioletowym.
  2. Postać letnia (fototoksyczna łuszczyca). Zaostrzenia występują latem. Promieniowanie UV prowadzi do nasilenia obrzęku.

Etapy łuszczycy

  1. Stopień zaawansowania lub ostry etap. Jest to pierwszy, początkowy etap łuszczycy, kiedy pojawiają się nowe płytki i plamy, a następnie powiększają swój wiek. Swędzenie, pieczenie, ogólne złe samopoczucie pacjentów. Reakcja Keubnera zostaje ujawniona (patrz wyżej). Objawem Pilgina jest przekrwienie dodatnie - przekrwione (czerwone) bez peelingu skóry wokół plam.

Istnieją trzy rodzaje wzrostu elementów skóry:

- Zaokrąglona tablica powiększa się.
- wiele małych tabliczek łączy się w konglomerat.
- Miejsce z minimalnym peelingiem rośnie wokół obwodu.

  • Stacjonarny etap.
    Jest to stabilny etap, kiedy nie ma postępu. Nie oznacza to, że pacjent powinien być hospitalizowany w szpitalu. To tylko wskazuje na stabilizację procesu.
    Nie ma nowych wysypek na skórze!
    Rozrost i rozwój płytek ustaje.
    Płytki całkowicie pokryte łuskami.
    Objaw tam Kebner.
  • Etap regresji lub zezwolenia.
    Na tym etapie objawy łuszczycy ustępują.
    Obieranie jest zmniejszone.
    Papule rozpuszczają się.
    Na obrzeżach pojawia się kołnierz Voronova (patrz wyżej)
    Płytki stają się płaskie.
    Łuszczyca łuszczycowa - przebarwienie obszaru skóry w miejscu wcześniejszej plamy łuszczycowej
  • Jeśli skórka znika w łuszczycy, a skóra pozostaje czerwona i świeci, pojawiają się nowe wysypki, co może być sygnałem progresji choroby. Powinieneś zacząć leczenie!

    Przebieg choroby

    1. Łatwy przepływ. W procesie tym uczestniczy nie więcej niż 3% obszaru skóry.
    2. O umiarkowanej surowości. 3 do 10% skóry.
    3. Ciężki przebieg choroby. Ponad 10% skóry jest dotknięte łuszczycą.
      Postać krostkowa, postać wysiękową i uszkodzenie stawów są zawsze poważną postacią choroby.

    Pamiętaj: powierzchnia dłoni palcami - 1% skóry. Palma może zmierzyć obszar zmiany.

    W zachodniej medycynie wskaźniki PASI i DLQI są używane do oceny ciężkości uszkodzenia i aktywności procesu. W praktyce rosyjskiej wskaźniki te są rzadko używane i nie wpływają na skuteczność leczenia pacjentów.

    Diagnostyka

    Rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych i skargach pacjentów.

    1. Triada łuszczycowa: objaw stearynowego zabarwienia + objaw końcowego filmu + objaw krwawej rosy (wszystkie objawy są opisane powyżej). Triada łuszczycowa objawia się konsekwentnie, gdy płytka jest zdrapywana szkiełkiem lub tępym skalpelem. Ten zespół objawów jest charakterystyczny dla większości pacjentów z łuszczycą. W domu można przeprowadzić taki test diagnostyczny na łuszczycę przed skontaktowaniem się z dermatologiem.

  • Obecność różnych objawów skóry, paznokci, stawów itp. - patrz wyżej.
  • W trudnych przypadkach - biopsja skóry w celu weryfikacji (ustalenie dokładnej diagnozy). W grubości skóry wykrywa się infiltrację limfocytami, neutrofilami i makrofagami, zgrubienie naczyń włosowatych skóry, niedojrzałe keratynocyty.
  • Radiografia stawów - najlepiej, aby wszyscy pacjenci byli leczeni. Ale najczęściej wykonywane zgodnie ze wskazaniami - w obecności dolegliwości bólowych stawów.
  • Ogólna lub wspólna analiza krwi - częściej w normie lub tempie. Zmiany zapalne są wykrywane tylko w ciężkich chorobach.
    Ostatnio powszechne jest diagnozowanie analizy krwi pod mikroskopem. Nie ma znaczenia diagnoza łuszczycy!
  • Diagnostyka różnicowa łuszczycy jest przeprowadzana z następującymi chorobami:

    • Czerwone płaskie porosty - przeczytaj artykuł o czerwonych płaskich porostach
    • Różowy porost - przeczytaj artykuł o różowym porostu
    • Parapsoriasis,
    • Atopowe zapalenie skóry
    • Wyprysk
    • Syphillis
    • Łojotokowe zapalenie skóry na głowie
    • Dermatofitoza na głowie
    • Choroba Reitera, reumatoidalne zapalenie stawów, artroza
    • Lecznicza alergiczna dermatoza
    • Pokrzywka

    Leczenie łuszczycy

    Pamiętaj: całkowite wyleczenie łuszczycy jest niemożliwe. Możesz osiągnąć jedynie długoterminową remisję.

    Lokalne leczenie

    Uwaga: jeśli z maści są krosty, oznacza to, że maść należy anulować i udać się do lekarza prowadzącego w celu skorygowania leczenia!

    1. Maści i kremy z witaminą D. Na przykład leki zawierające kalcypotriol - Dayvoneks, Psorkutan.
    2. Maści i kremy kortykosteroidowe. Leki te zmniejszają odpowiedź immunologiczną w skórze, zmniejszają aktywność zapalenia.
      : Ftorokort maści, maść prednizolon lokoid, akriderm (maści linii Akriderm) Triderm, sinaflana, belosalik (betametazonu + Kwas salicylowy - Odczyt, maści instrukcji Belosalik) Elokim-C (pirośluzan + kwas salicylowy).
    3. Kombinacje w jednej kompozycji preparatów witaminy D i kortykosteroidów. Na przykład żel Xamiol lub maść Daivobet.
    4. Preparaty na bazie naftalanu.
      Cream Losterin (czytaj o Losterin), Naftaderm (więcej informacji na temat Naftadermu).
      Nasmaruj dotknięty obszar skóry 2-3 razy dziennie - 4 tygodnie.
    5. Tar brzoza i preparaty na jej bazie.
      Berestin, smoła brzozowa.
      Nasmarować dotknięte obszary i nadać wytrzymałość 15-30 minut, a następnie zmyć ciepłą wodą i mydłem.
    6. Kremy i maści na bazie solidolu. Można użyć samego smaru, ale konieczne jest, aby znaleźć dokładnie to stary radziecki smar zamiast smaru, który jest obecnie sprzedawany w samochodzie z różnymi dodatkami.
      Kremy i maści: kartalin, cytopsor.
      Solidar i kremy na jego bazie pomagają w połowie przypadków z łuszczycą. Swędzenie zmniejsza się trzeciego dnia, ekdyzy znika, a samo miejsce stopniowo się zmniejsza.
    7. Keratynolityczne (złuszczające) maści i kremy. Używane są nie na stałe! Tylko, aby usunąć nadmiar peelingu. Często - w połączeniu z lekami kortykosteroidowymi w celu zmniejszenia swędzenia i stanu zapalnego.
      Nie stosować w przypadku łuszczycy wysiękowej!
      Maść Belosalik: glukokortykoid Bepanten + czynnik keratolityczny Kwas salicylowy.
    8. Preparaty cynku.
      Nakładka na skórę - w postaci aerozolu, szamponu lub kremu. Zmniejsza podrażnienia i zaczerwienienia skóry, wysusza skórę. Naskórek jest szczególnie użyteczny w łuszczycy wysiękowej, a także u dzieci. Nie zawiera hormonów.
      Uwaga: nie używaj smoły i kwasu salicylowego na "tablicach roboczych"! Podrażnienie płytek na wezwanie może sprowokować rozprzestrzenianie się patologicznych wykwitów wzdłuż skóry.

    Ogólne leczenie

    1. Przede wszystkim eliminujemy czynnik prowokujący (patrz wyżej). W przeciwnym razie całe nasze leczenie nie wpłynie na chorobę.
    2. Retinoidy. Tigazon i Neotigazon. Jest to jeden z głównych leków na łuszczycę. Wpływ leków - nadmierny wzrost jest hamowany, procesy keratynizacji komórek skóry są znormalizowane. Stabilizowane struktury membranowe komórek.
      Neotigazon przyjmuje się w następującej dawce:
      25-30 mg dziennie - 8 tygodni.
      W ciężkich postaciach, 50-75 mg dziennie to także 8 tygodni.
    3. Leki przeciwhistaminowe. Mianowany do wszystkich pacjentów. Zmniejszają aktywność odpowiedzi immunologicznej, zmniejszają tło alergiczne, ułatwiają świąd skóry i stany zapalne w skórze jako całości.
      Surowce: Claritin, loratadyna, erius, Telfast, Tavegil, suprastin, difenhydramina.
    4. Enterosorbents. Leki te zmniejszają wchłanianie jelit do krwi różnych toksyn. Stosowany wyłącznie w połączeniu z innymi lekami i dietą.
      Przygotowanie: enterosgel.
    5. Cytostatyki i leki immunosupresyjne. Są to leki hamujące wzrost i namnażanie się komórek i obniżające odporność. Mianowany wyłącznie przez ciężką łuszczycę przez dermatologa.
      Metotreksat, fluorouracyl, cyklosporyna, neoral. Przebieg leczenia wynosi 4 tygodnie.
    6. Tabletki kortykosteroidy i zastrzyki (dożylne): deksametazon, prednizolon, betametazon (diprospan). Przeznaczony również dla ciężkiej choroby i krótkich kursów pod nadzorem lekarza. Przeważnie mianowany w warunkach stacjonarnych.
    7. NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) - z uszkodzeniem stawów. Preparaty: indometacyna, woltaren, ibuprofen, diklofenak.
    8. Terapia infuzyjna. Zmywa toksyczne kompleksy immunologiczne z organizmu. Jest wykonywany w warunkach stacjonarnych w ciężkim przebiegu z częstymi objawami choroby. Dożylnie wstrzyknięto: chlorek sodu, rheopolyglucin, gemodez.
    9. 30% dożylnie tiosiarczanem sodu. Obecnie nie jest używana ze względu na niską wydajność tiosiarczanu, występowanie efektów ubocznych i produkcję bardziej skuteczne leki do łuszczycy.
    10. Substancje psychotropowe. Mogą to być leki przeciwdepresyjne, leki przeciwlękowe (lub leki uspokajające). Redukują lęk, depresję, zwiększają odporność na stres.
      Preparaty: afobazol, amitryptylina.
      Mianowany tylko odpowiednimi objawami u pacjentów.
    11. Środki uspokajające. Zmniejsz pobudliwość i zwiększ odporność na stres. Napar z ziela Leonurus, waleriana.
    12. Preparaty multiwitaminowe. Zgodne, selmevit, undevit i inne.
    13. Preparaty poprawiające metabolizm.
      Befungin - preparat z grzybów brzozy "chaga".
      Kwas foliowy.
    14. Psychoterapia. Używany w połączeniu z innymi obszarami leczenia.

    Instrumentalne metody leczenia

    1. Fototerapia - napromieniowanie falami ultrafioletowymi za pomocą specjalnych urządzeń. Uwaga: solarium nie jest takim urządzeniem. I nie zaleca się samodzielnego korzystania z łóżek do opalania z pacjentami z łuszczycą.
    2. Terapia PUVA. Stosowane są specjalne leki - psoraleny. Albo w tabletkach albo w postaci maści. Dostając się do organizmu, psoraleny gromadzą się w komórkach skóry. Po 3 godzinach dotknięte obszary skóry są narażone na promieniowanie ultrafioletowe.
      Działa psoralen efekt terapeutyczny - hamują one nadmiernej proliferacji komórek naskórka i naciekaniem skóry. W tych częściach skóry, które nie są narażone na UVR, psoraleny nie działają w żaden sposób.
      Skuteczność terapii PUVA wynosi 70-80%.

    Patrzymy na wideo, w jaki sposób przeprowadzana jest terapia PUVA:

    Łuszczyca (łuszczący się porost)

    Łuszczyca (inna nazwa - łuszczący się porost) - stan zapalny skóry, który ma charakter samopodtrzymujący się. Przyczyną tego stanu jest zbyt duża aktywność komórek odpornościowych. W łuszczycy występuje nadmiar lokalny odporność, których wystąpienie powoduje znaczne zakłócenia w funkcjonowaniu układu nerwowego, a później także układu odpornościowego. W tym przypadku zakażenie chorobami zakaźnymi, narażenie zarówno na gospodarstwo domowe, jak i na żywność alergeny, Korzystanie z alkoholu może znacznie pogorszyć sytuację. W związku z tym eksperci uważają, że łuszczyca jest sygnałem o ogólnych procesach negatywnych w ciele ludzkim. Z punktu widzenia statystyki zapadalność na łuszczycę wynosi około 15-20% wszystkich chorób skóry. Jednocześnie eksperci odnotowują wzrost częstości występowania każdego roku.

    Objawy łuszczycy

    U pacjentów z łuszczycą, ze względu na intensywny wzrost komórek skóry, na skórze pojawiają się gęste plamy, które mają biały, czerwony lub srebrny kolor. U zdrowego człowieka rozwój komórek skóry następuje stopniowo, ich peeling odbywa się mniej więcej raz w miesiącu. W konsekwencji nowe komórki stopniowo przesuwają się, aby umieścić stare komórki w górnej warstwie skóry. U pacjentów z łuszczycą rozwój nowych komórek przebiega znacznie szybciej: powstają one nie za kilka tygodni, ale za kilka dni. W związku z tym w tym czasie górne komórki skóry nie mają czasu na obumarcie, aw rezultacie manifestują się główne objawy łuszczycy - stratyfikacja i tworzenie się płytek na skórze. Takie płytki u pacjentów z łuszczycą różnią się wielkością. Ich manifestacja jest obserwowana na różnych częściach ciała - na skórze głowy, kolanach, dłoniach, łokciach, dolnej części pleców. Najczęstsze objawy łuszczycy występują u osób dojrzałych, ale choroba może wystąpić u dzieci i młodzieży.

    Pierwsze objawy łuszczycy można zauważyć w każdym wieku - i dwumiesięczne dziecko oraz osobę w zaawansowanym wieku. Jednak najczęściej łuszczyca występuje u osób w wieku od dwudziestu do czterdziestu lat.

    Przyjmuje się rozróżnianie trzech etapów przebiegu przebiegu łuszczycy: postępując, stacjonarny, cofanie.

    W pierwszym, postępującym etapie, grudki mają bardziej żywy kolor, ich obrzęk się manifestuje, wyraźna, rumieniowata, obrzękła, niejednolita granica jest widoczna w pobliżu papuły. Papugi mogą być na krawędzi zbiegu, łącząc się w duże obszary wspólne lub w tablice o różnych konturach. Na tym etapie łuszczycy jest pozytywny Fenomen Cobnera. Stan ten charakteryzuje się występowaniem grudek w miejscach, które wcześniej były podatne na nacisk i tarcie. W tym przypadku nawet niewielkie podrażnienie skóry jest obarczone pojawieniem się grudek.

    W okresie regresu papularny infiltracja znika całkowicie na dużej powierzchni ciała pacjenta. W przypadku wcześniejszych wysypek pojawiają się ogniska przebarwienia lub wtórne leukoderma. W tym przypadku wokół elementów łuszczycowych, które się cofają, występuje wyraźny blady krawężnik, który jest nazywany pseudoatroficzny brzeg Woronowa.

    Przyczyny łuszczycy

    Dziś eksperci mówią o licznych przyczynach łuszczycy. Choroba wywołuje zmiany w procesach metabolicznych zachodzących w organizmie, które są połączone z obecnością ognisk streptokok lub wirusowy infekcja.

    Do tej pory istnieją również nieprawidłowości chromosomalne prowadzące do wybuchów choroby. Stwierdzono chromosom odpowiedzialny za początek dermatozy. Jeśli wirus zostanie wstawiony do komórki, zostanie naruszone kodowanie informacji dziedzicznej. W konsekwencji pojawiają się nowe transformowane komórki, które zmieniły właściwości dziedziczne.
    Badania wykazały, że czynniki dziedziczne są ważniejsze niż czynniki środowiskowe. Mechanizmem determinującym początek rozwoju choroby są traumy natury neuropsychicznej, stany stres, przedłużony pobyt w stanie napięcia.

    Ponadto, określona rola w rozwoju choroby należy do ognisk infekcji ogniskowej (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie migdałków, zapalenie ucha, zapalenie zatok, próchnica i inne). W wyniku zakażenia wrażliwość ciała znacznie wzrasta, co może się nasilać dermatoza lub przejawiają się jego podstawowe objawy. Zaostrzenie i rozwój łuszczycy występuje pod wpływem infekcji paciorkowcami.

    Ponadto objawy łuszczycy mogą się nasilić pod wpływem wielu leków - antybiotyki, beta-blokery, niesteroidowe leki przeciwzapalne, witaminy z grupy B.

    Powikłanie choroby, jej dalsze rozprzestrzenianie się i skrócenie okresu remisji następuje pod wpływem zatrucia alkoholem.

    Ponadto, łuszczyca postępuje z powodu nieprzestrzegania zasad higieny osobistej, utrzymujących się problemów z zaprawą nasienia, zignorowania przepisanego schematu leczenia.

    Rodzaje łuszczycy

    Manifestacja wysiękowa łuszczyca charakterystyczne dla ludzi cierpiących otyłość. W tym przypadku ludzie mają jaskrawoczerwone grudki z żółtymi lub szarymi łuskami. Tworzą skorupę, po usunięciu której skóra staje się mokra.

    Kiedy łuszczyca rupioidalna pacjent rozwija warstwowe skórki, po usunięciu których skóra staje się jasnoczerwona. Ta forma łuszczycy jest rzadko diagnozowana.

    U pacjentów warty i łuszczyca brodawkowata zmiany chorobowe manifestują się głównie na kończynach. Kiełkowanie ma kształt brodawkowaty lub papilliform. Ta forma łuszczycy jest bardzo rzadka.

    Na podeszwach i palmach człowieka manifestuje się tablica, soczewkowe, zrogowaciały, łuszczyca krostkowa.

    Łuszczyca fałd przeważnie dzieci lub osoby starsze są chore. Choroba rozwija się na tle cukrzycy. Ta postać choroby charakteryzuje się czerwonymi wysypkami, które pojawiają się pod gruczołami sutkowymi, pod ramionami, w kroczu, pępku. Ich powierzchnia jest wilgotna, a pęknięcia często pojawiają się wewnątrz fałd.

    Na porośniętej włosami części głowy rozwija się łuszczyca łojotokowa. Choroby typu rozproszonego są charakterystyczne dla tej choroby. Czasami wysypka może również pojawić się poza częścią głowy pokrytą włosami. W tym przypadku pacjent rozwija tzw. "Korę łuszczycową". W takim przypadku uszkodzenie i utrata włosów nie występują. W tej postaci choroby małe blaszki pojawiają się również na twarzy, w pobliżu klatki piersiowej.

    Kiedy łuszczyca płytek paznokci pacjent jest zawsze zdumiony płytkami gwoździ, jednak uszkodzenie można wyrazić na różne sposoby. W przypadku gwoździ punktowych na płytkach paznokcia, małe wgniecenia pojawiają się w postaci kropek. W takim przypadku płytki paznokcia przypominają powierzchnię naparstka, dlatego nazywa się łuszczycę naparstek.

    U wszystkich pacjentów z łuszczycą paznokci występuje nieznaczne zmętnienie płytek paznokcia, szaro-kolorowy kolor paznokci i ich dyskretne podłużne prążkowanie.

    Jeśli uszkodzenie paznokcia jest bardzo zauważalne, wyróżniamy trzy formy łuszczycy paznokci: zanikowy, przerostowy, jak również porażka paznokci krwawiącymi krwotokami.

    Manifestacja erytrodermia łuszczycowa występuje wraz z postępem choroby i rozwojem procesu fuzji płytek. Zjawisko to rozwija się również pod wpływem niektórych nagle pojawiających się czynników - hipotermii, niewłaściwego podejścia do leczenia, ostrego anulowania kortykosteroidy. Charakteryzuje się zaczerwienieniem i obrzękiem skóry, obecnością zauważalnego łuszczenia. Osoba cierpi na swędzenie, ogólne złe samopoczucie, anemię, wnikanie włosów.

    W przypadku łuszczycy artropatycznej zmiany występują asymetrycznie, w jednym lub więcej stawach stóp i szczotek. Ta forma choroby jest bardziej typowa dla młodych ludzi. W tym przypadku występuje głównie uszkodzenie dystalnych stawów, a jeśli choroba postępuje, porażka statutów może stać się uogólniony. W takim przypadku objawy łuszczycy będą podobne reumatoidalny zapalenie stawów: pacjenci mają obrzęk stawów, tkliwość, rumień, ograniczony ruch, zmiany w małych stawach rąk itp. Czasami badanie rentgenowskie pokazuje staw osteoporoza, osteofity, rzadko ma miejsce erozja kości. Przyjmuje się rozróżnienie kilku postaci łuszczycy artropatycznej.

    Kiedy łuszczyca krostkowa Na dłoniach i podeszwach występuje uogólniona i ograniczona erupcja.

    Dość ciężki prąd w uogólniona łuszczyca krostkowa: wzrasta temperatura ciała, obserwuje się ogólne złe samopoczucie. Pierwotnie na skórze pojawia się rumień, następnie są małe powierzchowne krosty, jest pieczenie i ból. Wraz z dalszym rozwojem choroby pojawiają się ogniska zmiany, złuszczanie skóry i występowanie ropnych nadżerek. Choroba jest długotrwała, okresowo ją pogarsza.

    Rozpoznanie łuszczycy

    Proces rozpoznawania łuszczycy nie jest szczególnie trudny i opiera się na badaniu charakterystycznego wyglądu skóry pacjenta. Zwykle nie przeprowadza się badań laboratoryjnych lub specjalnych badań dotyczących łuszczycy. Jednak w niektórych przypadkach z postępującą ciężką łuszczycą nadal konieczne jest badanie krwi zapalny, autoimmunologiczny, reumatyczny procesy. Czasami też jest biopsja skórę, aby odróżnić łuszczycę od innych dolegliwości skórnych. Innym objawem łuszczycy, na którą ekspert zwraca uwagę w procesie diagnozy, jest obecność krwotoków punktowych i szybka manifestacja krwawienie po zeskrobaniu płytki z skóry.

    Leczenie łuszczycy

    Obecnie leczenie łuszczycy jest głównie ukierunkowane na zwalczanie choroby, ponieważ nie ma funduszy, które całkowicie złagodziłyby tę chorobę. W większości przypadków ludzie cierpią na łagodne postaci łuszczycy, a w celu poprawy ich stanu stosuje się leki miejscowe.

    W przypadku ciężkich postaci choroby i rozprzestrzeniania się zmian chorobowych w całym organizmie leczenie łuszczycy staje się trudniejsze. Ponadto, w większości przypadków łuszczyca ujawnia tendencję do nawrotów.

    Metody leczenia łuszczycy są oferowane przez lekarza, kierując się lokalizacją, formą choroby, wiekiem pacjenta i jego stanem zdrowia. Wybór leków dokonywany jest z uwzględnieniem stopnia uszkodzenia łuszczycy organizmu.

    Miejscowe środki zaradcze są szeroko stosowane w leczeniu łuszczycy, która przebiega w łagodnej postaci. W tym przypadku ważne są regularne regularne pielęgnacje skóry, stosowanie nawilżających kremów i żeli, stosowanie specjalnych szamponów terapeutycznych. Specjaliści zalecają również opalanie się, gdy tylko jest to możliwe.

    Ważne jest, aby dokładnie rozważyć możliwość wpadnięcia pod wpływ czynników, które mogą spowodować progresję choroby.

    Jeśli działanie lokalnych środków nie przyniesie pożądanego rezultatu, wówczas w leczeniu łuszczycy stosowane są inne środki wydawane wyłącznie na receptę. Często stosowany w leczeniu łuszczycy o różnych postaciach preparaty zawierające witaminę D, lokalne kortykosteroidy, preparaty smołowe, retinoidy. Czasami na zalecenie lekarza do leczenia miejscowego używa się nie jednego, lecz kilku różnych środków. Ponadto, lokalne leki są połączone z doustnymi lekami.

    Jeśli dana osoba ma zdiagnozowaną umiarkowaną łuszczycę, wówczas w tym przypadku można zalecić terapię światłem - wystawienie na działanie słońca lub wystawienie na działanie światła ultrafioletowego.

    Dość dobre wyniki są często obserwowane w leczeniu łuszczycy środków ludowej. Istnieją specjalne nalewki i buliony, które pomagają ustalić wyraźną pracę wszystkich narządów wewnętrznych, co jest warunkiem wstępnym dalszego leczenia łuszczycy.

    Tak więc stan tarczycy i gruczołów trzustkowych poprawia zużycie odwaru skorupy orzecha włoskiego. Możesz również przygotować specjalne maści, które często zawierają miód, białko jaja, medyczny saltolol, proszek glistnika jako składniki. Również do leczenia łuszczycy wywary stosowanych ziół, które zawierają waleriany, Immortelle, podbiału, serię i wsp. Jest przydatna do kąpieli z dodatkiem bulionu glistnika.

    Bardzo często pacjenci z łuszczycą powinni wypróbować wiele różnych leków i terapii, w tym leczenie łuszczycy za pomocą środków ludowych, zanim opracowany zostanie optymalny i skuteczny reżim terapii. Pacjenci cierpiący na umiarkowaną lub ciężką łuszczycę mogą potrzebować stałego leczenia przez całe życie.